1
اى پيامبر، خداى را پروا داشته باش و از كافران و منافقان فرمان مبر. همانا خدا دانا و با حكمت است.
2
و آنچه را كه از پروردگارت به تو وحى مىشود پيروى كن، كه خدا بدانچه مىكنيد آگاه است
3
و بر خدا توكل كن، و خدا كارسازى بسنده است.
4
خدا براى هيچ مردى دو دل در درون او ننهاده است و زنانتان را كه آنان را ظهار مىكنيد مادرانتان نگردانيده و پسرخواندگانتان را پسرانتان نساخته است، اين گفتار شماست كه به دهان خويش مىگوييد: و خدا راست و درست مىگويد و اوست كه راه مىنمايد.
6
پيامبر به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و همسران او مادران ايشانند و در كتاب خدا خويشاوندان برخى به برخى [در ميراث] سزاوارترند از مؤمنان و مهاجران، مگر آنكه بخواهيد به دوستان همكيش خود نيكى كنيد. اين [حكم] در كتاب- لوح محفوظ يا قرآن- نوشته شده است.
7
و [ياد كن] آنگاه كه از پيامبران پيمان ايشان گرفتيم، و از تو و از نوح و ابراهيم و موسى و عيسى پسر مريم و از همه ايشان پيمانى سخت و استوار گرفتيم،
8
تا [خدا] راستگويان را از راستى ايشان بپرسد، و كافران را عذابى دردناك آماده كرده است.
9
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، نعمت خداى را بر خود به ياد آريد آنگاه كه شما را لشكرهايى- از طايفههاى عرب- بيامد پس بادى و لشكرهايى كه نمىديديد بر آنها فرستاديم، و خدا بدانچه مىكنيد بيناست.
10
آنگاه كه از فراز شما- بالاى وادى- و از فرود شما- پايين وادى- بر شما در آمدند، و آنگاه كه ديدگان خيره شد و دلها به گلوها رسيد و به خدا گمانها [ى گوناگون] برديد.
11
در آنجا مؤمنان آزمون شدند و سخت به لرزه در افتادند.
12
و آنگاه كه منافقان و آنان كه در دلهاشان بيمارى- شك و نفاق- است گفتند: خدا و پيامبرش به ما جز وعدهاى فريبنده- فتح و پيروزى- ندادند.
13
و آنگاه كه گروهى از آنان گفتند: اى اهل مدينه شما را جاى ماندن نيست، پس بازگرديد- از لشكرگاه به مدينه-، و گروهى از آنها از پيامبر رخصت [رفتن] خواسته مى گفتند: خانههاى ما بىحفاظ است- از دزد و دشمن در امان نيست- و حال آنكه آن خانهها بىحفاظ نبود، اينان آهنگى جز گريختن نداشتند.
14
و اگر [سپاه كفار] از اطراف آن- شهر يا خانهها- بر آنان در آيند و سپس از آنها فتنه و آشوب- بازگشت به شرك يا جنگ با مسلمانان- خواسته شود، هر آينه به سوى آن روند و بر [اجابت] آن
15
و هر آينه اينان پيش از اين با خدا پيمان بسته بودند كه پشت نكنند و نگريزند، و پيمان خدا بازخواست شدنى است.
16
بگو: اگر از مرگ يا كشته شدن بگريزيد اين گريختن هرگز شما را سود ندارد، وانگهى جز اندكى برخوردار نشويد.
17
بگو: كيست كه شما را از خداى نگاه دارد اگر در باره شما بديى يا بخشايشى خواهد. و آنان براى خويش جز خدا هيچ كارساز و ياورى نخواهند يافت.
18
همانا خدا مىشناسد بازدارندگان از شما را- كه مردم را از يارىكردن پيامبر
19
بخيلانند بر شما- در راه جهاد هيچ كمك مالى و جانى به شما نمىكنند- پس چون بيم [جنگ] پيش آيد، آنان را بينى كه به تو مىنگرند در حالى كه چشمهاشان [از ترس] مىگردد همچون كسى كه بيهوشى مرگ او را فرا گرفته باشد. و چون ترس [جنگ] از ميان برود با زبانهاى تيز و تند به سبب بخلى كه بر خير- مال و غنيمت- دارند شما را برنجانند- زباندرازى كنند- اينان ايمان نياوردهاند پس خدا هم كارهاشان را بىبرّ و نابود ساخت، و اين كار بر خدا آسان است.
20
مىپندارند كه [هنوز] لشكرهاى احزاب نرفتهاند و اگر آن لشكرها بازآيند، دوست دارند كه در ميان اعراب باديهنشين مىرفتند و از خبرهاى شما مى پرسيدند و اگر هم در ميان شما باشند جز اندكى كارزار نكنند- پس سودى در ماندن آنها نيست-.
21
هر آينه شما را در [خصلتها و روش] پيامبر خدا نمونه و سرمشق نيكو و پسنديدهاى است، براى كسى كه به خدا و روز بازپسين اميد مىدارد و خداى را بسيار ياد مىكند.
22
و چون مؤمنان آن لشكرها را ديدند گفتند: اين است آنچه خدا و پيامبرش ما را وعده دادهاند و خدا و پيامبرش راست گفتند، و [ديدن آن لشكرها] ايشان را جز باورداشتن و گردننهادن نيفزود.
23
از مؤمنان مردانىاند كه آنچه را با خداى بر آن پيمان بسته بودند- بذل جان- براستى بجاى آوردند، پس برخى از ايشان پيمان خويش گزاردند- به شهادت رسيدند- و برخى از ايشان [كارزار و شهادت را] چشم همىدارند و [پيمان خويش را] هيچ دگرگون نساختهاند
24
تا خدا راستگويان را به راست گفتن و وفاداريشان پاداش دهد، و منافقان را اگر خواهد عذاب كند يا [به بخشايش خود] بر آنان باز گردد و توبهشان را بپذيرد، كه خدا آمرزگار و مهربان است.
25
و خدا كافران را با خشمشان بازگردانيد در حالى كه هيچ پيروزى و غنيمتى نيافتند، و خدا مؤمنان را از كارزار بسندگى كرد، و خدا نيرومند و تواناى بىهمتاست.
26
و كسانى از اهل كتاب- جهودان- را كه با آنها- احزاب- همپشت گشتند از قلعههاشان فروآورد و در دلهاشان بيم افكند، گروهى را مىكشتيد و گروهى را اسير مىگرفتيد
27
و زمينشان- مزارع و باغهاشان- و خانههاشان و مالهاشان و زمينى را كه بر آن گام ننهاديد به شما ميراث داد و خداوند بر هر چيزى تواناست.
28
اى پيامبر، زنان خود را بگو: اگر زندگانى دنيا و زيور و آرايش آن مىخواهيد، پس بياييد تا شما را برخوردارى دهم و به روشى نيكو رهاتان سازم
29
و اگر خداى و پيامبر او و سراى واپسين مىخواهيد، پس [بدانيد كه] خداوند براى نيكوكاران از شما پاداشى بزرگ آماده كرده است.
30
اى زنان پيامبر، هر كه از شما كار زشت و گناهى آشكار كند او را عذاب دوچندان باشد، و اين بر خدا آسان است.
Sonraki 30 ayet →