3
در نزديكترين سرزمين و آنان پس از آنكه مغلوب شدند بزودى پيروز شوند،
4
در چند سال- هفت سال- [آينده]. كار و فرمان، از پيش و از پس [اين شكست و پيروزى]، خداى راست و در آن روز مؤمنان شادمان شوند،
5
به يارى خدا هر كه را خواهد يارى دهد، و اوست تواناى بىهمتا و مهربان.
6
وعده خداست خدا وعده خويش خلاف نكند، ولى بيشتر مردم نمىدانند.
7
آنان ظاهرى- آنچه به ديد چشم مىآيد از آرايش و نمايش- از زندگانى دنيا مىدانند و از زندگانى پسين بىخبرند.
8
آيا در درون خويش نينديشيدهاند كه خدا آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست جز به حق و سرآمدى نامبرده نيافريده است؟ و هر آينه بسيارى از مردم ديدار پروردگارشان را باور ندارند.
9
آيا در زمين نگشتند تا بنگرند كه سرانجام كسانى كه پيش از آنان بودند چگونه شد؟ آنها از اينان نيرومندتر بودند، و زمين را شيار كردند- براى كِشت- و بيش از آنچه اينان آبادش كردند آن را آباد ساختند، و پيامبرانشان با حجتهاى روشن- معجزهها- بديشان آمدند پس خدا بر آن نبود كه بر آنان ستم كند بلكه خود بر خويشتن ستم مىكردند.
10
سپس سرانجام كسانى كه كارهاى بد كردند اين شد كه آيات خدا را دروغ انگاشتند و بدانها استهزا مىكردند.
11
خداست كه آفرينش آفريدگان را آغاز مىكند، سپس [ديگر بار] آن را بازمىگرداند- پس از مرگ زنده مىكند-، آنگاه به سوى او بازگردانده مىشويد.
12
و روزى كه رستاخيز برپا شود بزهكاران نااميد- و سرگشته و اندوهگين- گردند.
13
و براى آنان از شريكانشان- بتان- شفيعانى نباشد، و به شريكانشان كافر شوند.
14
و روزى كه رستاخيز برپا شود، در آن روز [گروهها] پراكنده و از هم جدا شوند.
15
اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند پس ايشان در باغى و مرغزارى- بهشت- شادمان باشند.
16
و اما كسانى كه كافر شدند و آيات ما و ديدار آن جهان را دروغ انگاشتند پس آنان حاضرشدگان در عذابند.
17
پس پاكى خداى راست آنگاه كه به شب در آييد و آنگاه كه به بامداد در آييد.
18
و او راست سپاس و ستايش در آسمانها و زمين و در پايان روز و آنگاه كه به نيمروز مىرسيد.
19
زنده را از مرده بيرون آرد و مرده را از زنده و زمين را پس از مردگىاش زنده كند، و همچنين شما [از گورها] بيرون آورده شويد.
20
و از نشانههاى او آن است كه شما را از خاك بيافريد سپس آدميانى شديد كه [در زمين] پراكنده مىشويد.
21
و از نشانههاى او اين است كه براى شما از [جنس] خودتان همسرانى بيافريد تا بديشان آرام گيريد و ميان شما دوستى و مهربانى نهاد هر آينه در اين كار براى مردمى كه بينديشند نشانهها و عبرتهاست.
22
و از نشانههاى او آفرينش آسمانها و زمين و گوناگونى زبانها و رنگهاى شماست هر آينه در اين [دگرگونيها] براى دانشمندان نشانههاست.
23
و از نشانههاى او خواب شماست به شب و روز و جستن شماست از فزونبخشى او- روزى- هر آينه در اين كار براى مردمى كه مىشنوند نشانههاست.
24
و از نشانههاى او آنست كه برق را براى بيم- تا مسافران بترسند و احتياب كنند- و اميد- تا مايه اميد كشاورزان باشد- به شما مىنمايد و از آسمان آبى فرو مىريزد تا زمين را پس از مردگىاش زنده كند همانا در آن براى مردمى كه خرد را كار بندند نشانههاست.
25
و از نشانههاى او آن است كه آسمان و زمين به فرمان او برپاست سپس چون شما را بخواند خواندنى از زمين- زنده شدن در رستاخيز- ناگاه [از گورها] بيرون آييد.
26
و او راست هر كه در آسمانها و زمين است، همه او را با فروتنى فرمانبردارند.
27
و اوست آن كه آفرينش آفريدگان را آغاز مىكند سپس آن را بازمىگرداند- دوباره زنده مىكند- و اين كار بر او آسانتر است. و او راست صفت برتر در آسمانها و زمين، و اوست تواناى بىهمتا و داناى با حكمت.
28
براى شما از خودتان مَثلَى مىزند- در نفى و ابطال شرك-: آيا شما را از بردگانتان شريكانى در آنچه روزيتان دادهايم هست كه شما در آن [روزى با زيردستانتان] برابر و يكسان باشيد؟ [نه، بلكه] از آنها [در باره اموالتان] بيم داريد چنانكه از خودتان- آزادان- بيم داريد- پس چگونه براى خدا، كه همه مملوك اويند، شريك روا مىداريد؟- اينچنين آيات را براى مردمى كه خرد را كار بندند به تفصيل بيان مىكنيم.
29
بلكه آنان كه ستم كردند- مشركان- بىهيچ دانشى كامها و آرزوهاى دل خويش را پيروى نمودند. پس آن را كه خدا گمراه كرده است چه كسى راه نمايد؟ و آنها را ياورانى نيست.
30
پس روى خويش را به سوى دين يكتا پرستى فرادار، در حالى كه از همه كيشها روى برتافته و حقگراى باشى، به همان فطرتى كه خدا مردم را بر آن آفريده است. آفرينش خداى- فطرت توحيد- را دگرگونى نيست، اين است دين راست و استوار، ولى بيشتر مردم نمىدانند.
Sonraki 30 ayet →