2
خداى يكتا جز او خدايى نيست، زنده و پاينده است.
3
و اين كتاب را، كه باوردارنده كتابهاى پيشين است، براستى و درستى بر تو فروفرستاد، و تورات و انجيل را فروفرستاده
4
پيش از آن، براى راهنمايى مردم، و فرقان- قرآن جداسازنده حق از باطل- را فرو فرستاد. آنان كه به آيات خدا كافر شدند عذابى سخت دارند، و خدا تواناى بىهمتا و كينستان است.
5
هيچ چيز نه در زمين و نه در آسمان بر خدا پوشيده نيست.
6
اوست كه شما را در زهدانها چنانكه خواهد مىنگارد. خدايى جز او نيست تواناى بىهمتا و داناى با حكمت است.
7
اوست [آن خداى] كه [اين] كتاب را بر تو فروفرستاد. برخى از آن، آيههاى محكماند كه آنها مادر و اصل كتاباند و برخى ديگر متشابهاند. اما آنها كه در دلشان كژى- انحراف از راه راست- است آنچه را متشابه است پى مىگيرند براى فتنهجويى و در جستن تأويل آن و حال آنكه تأويل آن را جز خدا نمى داند و آنان كه در دانش استوارند گويند: ما بدان گرويدهايم، همه از سوى پروردگار ماست. و اين را جز خردمندان ياد نكنند و پند نگيرند.
8
[و گويند:] پروردگارا، دلهاى ما را، پس از آنكه ما را راه نمودى، از راستى به كژى مگردان، و ما را از نزد خود بخشايشى ارزانى دار، كه تويى بسيار بخشنده.
9
پروردگارا، تويى فراهمآورنده مردمان براى روزى كه هيچ شكى در آن نيست همانا خدا وعده را خلاف نكند.
10
آنان كه كافر شدند مالها و فرزندانشان هرگز آنان را در برابر [عذاب] خدا هيچ سودى نخواهد داشت- به كارشان نيايد و عذاب را از آنان دفع نكند-، و آنها هيمه دوزخند.
11
همچون شيوه و روش فرعونيان و آنان كه پيش از آنها بودند كه آيات ما را دروغ انگاشتند، پس خدا آنان را به گناهشان بگرفت، و خدا سخت كيفر است.
12
به آنها كه كافر شدند بگو: بزودى شكسته و سركوب خواهيد شد و به دوزخ [رانده و] فراهم مىشويد، و دوزخ بد آرامگاهى است.
13
همانا شما را در آن دو گروه كه با هم روبرو شدند- در جنگ بدر- نشانهاى بود، گروهى در راه خدا كارزار مىكردند و گروه ديگر كافر بودند كه آنها- مؤمنان- را به ديدار چشم دو چندان- يا دو چندان خود- مىديدند. و خدا آن را كه خواهد به يارى خويش نيرومند كند. همانا خداوندان بينش را در اين عبرتى است.
14
دوستى كامها و آرزوها از زنان و پسران و مالهاى گردكرده و بر هم نهاده از زر و سيم و اسبان نشاندار و ديگر چهارپايان- از شتران و گاوان و گوسفندان- و كشتزارها- و باغ و بوستان- در نظر مردم دلفريب آمده اينها كالاى ناچيز زندگانى اين جهان است و سرانجام نيك نزد خداست.
15
بگو: آيا شما را به چيزى بهتر از اينها آگاه كنم؟ براى كسانى كه پرهيزگارى كردند در نزد پروردگارشان بهشتهايى است كه جويها از زير [درختان و كوشكهاى] آنها روان است، در آنها جاويدانند، و همسران پاكيزه و خشنودى خداى. و خداوند به [حال] بندگان بيناست
16
آنان كه گويند: پروردگارا، ما ايمان آورديم پس براى ما گناهانمان را بيامرز و ما را از آتش دوزخ نگاه دار
17
آن شكيبايان و راستان- راستگويان و راستكاران- و فرمانبرداران و انفاقكنندگان و آمرزشخواهان در سحرگاهان.
18
خداى يكتا- اللّه- كه هميشه به عدل و داد بود و باشد، گواهى داد كه جز او خدايى نيست و فرشتگان و دانشمندان نيز [گواهى دادند] جز او خدايى نيست، كه تواناى بىهمتا و داناى استوار كار است.
19
همانا دين- دين راست و درست- نزد خدا اسلام است. و كسانى كه كتابشان دادهاند- جهودان و ترسايان- اختلاف نكردند مگر پس از آنكه دانش و آگاهى [به دين حق] بديشان آمد، از روى بدخواهى و حسد ميان خويش و هر كه به آيات خدا كافر شود پس [بداند كه] خدا زود حساب است.
20
اگر با تو ستيزه و گفتگو كنند، بگو: من روى خود را به سوى خدا نهادهام و پيروانم نيز [چنين كردهاند]، و به آنان كه كتابشان دادهاند و به آنان كه كتاب [آسمانى] ندارند- مشركان- بگو: آيا شما هم [به خدا] روى نهادهايد- خداى را گردن نهادهايد-؟ پس اگر [خداى را] گردن نهادهاند راه راست يافته اند و اگر روى بگردانند بر تو رساندن پيام است و بس، و خدا به [حال] بندگان بيناست.
21
آنان را كه به آيات خدا كافر مىشوند و پيامبران را به ناحق مىكشند و كسانى از مردم را كه به عدل و داد فرمان مىدهند مىكشند به عذابى دردناك مژده ده.
22
اينانند كه كارهاشان در اين جهان و آن جهان تباه شده است و هيچ يارىكنندهاى ندارند.
23
آيا به كسانى كه از كتاب- تورات- بهرهاى بدادندشان ننگريستى كه چون به كتاب خدا خوانده شوند تا ميانشان داورى كند، گروهى از آنها پشت مىكنند در حالى كه [از حكم خدا] رويگردانند؟
24
اين از آن روست كه گفتند: آتش به ما نرسد مگر روزهايى چند. و اين دروغها كه مىساختند آنها را در دينشان فريفته كرده است.
25
پس چگونه خواهد بود [حال آنان] آنگاه كه فراهم آوريمشان براى روزى كه هيچ شكى در آن نيست و هر كسى را آنچه كرده است بتمامى پاداش دهند و بر آنان ستم نرود؟
26
بگو: بار خدايا، اى خداوند پادشاهى- فرمانروايى-، به هر كه خواهى پادشاهى مىدهى و از هر كه خواهى پادشاهى باز مىستانى، هر كه را خواهى بزرگى و ارجمندى مىدهى و هر كه را خواهى خوار مىكنى نيكيها همه به دست توست، كه تو بر همه چيز توانايى.
27
شب را در روز درمىآورى و روز را در شب درمىآورى، زنده را از مرده بيرون مىآورى و مرده را از زنده بيرون مىآورى، و به هر كه خواهى بىشمار روزى مىدهى.
28
مؤمنان نبايد كافران را به جاى مؤمنان به دوستى گيرند و هر كس چنين كند از خداى در چيزى- پيوندى- نيست- از دين حق و از دوستى و خشنودى خداى بهرهاى ندارد- مگر اينكه از آنان تقيه كنيد- يعنى مگر آنكه از شرّ آنها بترسيد و بخواهيد از گزندشان حذر كنيد-. خداوند شما را از [نافرمانى] خويش بيم مىدهد، و بازگشت به سوى خداست.
29
بگو: اگر آنچه را كه در سينههاى شماست پنهان داريد يا آشكار كنيد خدا آن را مىداند و هر چه را كه در آسمانها و زمين است مىداند و خدا بر هر چيزى تواناست.
30
روزى كه هر كسى هر كار نيكى كه كرده حاضر بيابد و هر كار بدى كه كرده دوست دارد كه كاش ميان او و كارهاى بدش جدايى دورى مىبود. خدا شما را از [نافرمانى] خويش بيم مىدهد، و خدا به بندگان مهربان است.
Sonraki 30 ayet →