1
سورهاى است كه آن را فرو فرستادهايم و [احكام] آن را واجب كردهايم، و در آن آيتهاى روشن فرو فرستادهايم تا مگر يادآور شويد و پند گيريد.
2
زن و مرد زناكار را هر يك صد تازيانه بزنيد و اگر به خدا و روز واپسين ايمان داريد، مبادا شما را در دين خدا، در باره آن دو، مهربانى و دلسوزى بگيرد- كه از اجراى حكم باز دارد-. و بايد كه گروهى از مؤمنان شكنجه آن دو را حاضر و گواه باشند.
3
مرد زناكار جز زن زناكار يا مشرك را به زنى نمىگيرد، و زن زناكار را جز مرد زناكار يا مشرك به زنى نمىگيرد و اين [زناشويى] بر مؤمنان حرام است.
4
و كسانى كه زنان پاكدامن را به زنا نسبت دهند آنگاه چهار گواه نياورند پس هشتاد تازيانه بزنيدشان و هرگز گواهى آنها را نپذيريد، و آنانند بدكاران نافرمان
5
مگر آنان كه پس از آن توبه كنند و به كار شايسته بپردازند، كه خدا آمرزگار و مهربان است.
6
و كسانى كه زنان خويش را به زنا نسبت دهند و آنان را گواهانى نباشد مگر خودشان پس گواهى يكى از آنان چهار بار گواهى با سوگند به خداست كه او هر آينه از راستگويان است
7
و بار پنجم اينكه [بگويد:] لعنت خدا بر او باد اگر از دروغگويان باشد.
8
و چهار بار گواهى و سوگند آن زن به خدا كه آن مرد هر آينه از دروغگويان است، عذاب- حد- را از وى باز مىدارد
9
و بار پنجم اينكه [بگويد:] خشم خدا بر او باد اگر آن مرد از راستگويان باشد.
10
و اگر فضل خدا و مِهر و بخشايش او بر شما نبود- كه بر شما آسان مىگيرد و گناهتان را مىپوشاند- و اينكه خدا توبهپذير و با حكمت است [احكامى سخت بر شما مقرر مىداشت و بر كيفر شما در دنيا شتاب مىكرد].
11
همانا كسانى كه آن دروغ بزرگ- اتهام كار زشت به يكى از همسران پيامبر- را [ساخته و] آوردهاند گروهى همدست از شمايند. شما آن را براى خود شر مپنداريد، بلكه براى شما خير است. هر مردى از آنان را- كه آن دروغ بستند- [كيفر] چيزى است كه كسب كرده- گناهى كه مرتكب شده-، و آن كس از آنان كه [سهم] بزرگتر آن [دروغ] را پذيرفت- ابن ابَى رئيس منافقان- عذابى بزرگ دارد.
12
چرا آنگاه كه آن را شنيديد مردان و زنان مؤمن به خودشان گمان نيك نبردند و نگفتند: اين دروغى روشن و هويداست؟
13
چرا چهار گواه بر آن نياوردند؟ پس چون گواهان نياوردند، نزد خدا دروغگويند.
14
و اگر فضل خدا و مِهر و بخشايش او در اين جهان و آن جهان بر شما نبود هر آينه بدانچه در آن وارد شديد- سخنان بىدليل و اتهام بىگواه- عذابى بزرگ به شما مىرسيد
15
آنگاه كه آن را به زبانهاتان فرا مىگرفتيد- زبان به زبان و بدون تحقيق در ميانتان مىگشت- و چيزى را با دهانهاتان مىگفتيد كه شما را هيچ دانشى بدان نبود، و آن را [سخنى كوچك و] آسان مىپنداشتيد و حال آنكه در نزد خداوند بزرگ است.
16
و چرا هنگامى كه آن را شنيديد نگفتيد: ما را نرسد كه در اين باره سخن گوييم- پاكى تو [اى خدا]- اين [تهمت]، دروغى است بزرگ؟
17
خدا شما را پند مىدهد كه مبادا هرگز به چنين سخنى باز گرديد، اگر مؤمنيد.
18
و خدا آيات را براى شما روشن بيان مىكند، و خداوند دانا و با حكمت است.
19
همانا كسانى كه دوست مىدارند كه زشتكارى در ميان آنان كه ايمان آوردهاند فاش و آشكار شود، آنها را در اين جهان و آن جهان عذابى است دردناك و خدا مىداند و شما نمىدانيد.
20
و اگر فضل خدا و مهر و بخشايش او بر شما نمىبود، و اينكه خدا رؤوف و مهربان است [در كيفر گناهتان شتاب مىكرد و عقوبتى سخت به شما مى رسيد].
21
اى كسانى كه ايمان آوردهايد از پى گامهاى شيطان مرويد، و هر كه گامهاى شيطان را پيروى كند [بداند كه] او به زشتكارى و كارهاى ناپسند فرمان مىدهد. و اگر فضل و بخشايش خدا بر شما نبود هيچ كس از شما هرگز پاك نمىشد، و ليكن خداوند هر كه را خواهد پاك مىسازد، و خدا شنوا و داناست.
22
و خداوندان فزونى و فراخى- توانگران و صاحبان نعمت- از شما مبادا سوگند بخورند كه به خويشان و درويشان و هجرتكنندگان در راه خدا چيزى ندهند و بايد درگذرند و چشم بپوشند- از بدزبانى و بدرفتارى نيازمندان- آيا دوست نداريد كه خدا شما را بيامرزد؟ و خدا آمرزگار و مهربان است.
23
همانا كسانى كه زنان پاكدامن بىخبر با ايمان را به زنا نسبت مىدهند در اين جهان و آن جهان لعنت شدهاند و آنان راست عذابى بزرگ،
24
روزى كه زبانها و دستها و پاهاى آنان به آنچه مىكردند بر [زيان] آنها گواهى دهند
25
آن روز خداوند پاداش بسزاى آنان را تمام دهد و بدانند كه خداست حق روشن و آشكار.
26
زنان پليد براى مردان پليدند و مردان پليد براى زنان پليدند، و زنان پاك براى مردان پاكاند و مردان پاك براى زنان پاكاند اينان از آنچه دربارهشان مىگويند پاك و بيزارند ايشان راست آمرزش و روزى بزرگوارانه.
27
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، به خانههايى جز خانههاى خودتان وارد نشويد تا آنكه خبر دهيد و اجازه خواهيد و بر اهل آن سلام كنيد. اين براى شما بهتر است، باشد كه به ياد آريد و پند گيريد
28
پس اگر كسى را در آنها نيابيد وارد آنجا مشويد تا آنگاه كه به شما اجازه داده شود، و اگر شما را گويند: باز گرديد، پس باز گرديد اين براى شما پاكيزهتر است و خدا بدانچه مىكنيد داناست.
29
باكى و گناهى بر شما نيست كه به خانههاى نامسكون- اماكن عمومى- كه كالا و بهرهاى- برخوردارى و نفعى- در آن داريد وارد شويد و خدا آنچه را آشكار كنيد و آنچه را پنهان داريد مىداند.
30
مؤمنان را بگو كه ديدگان خويش را فرو دارند و شرمگاههاى خود را- به پوشيدن آنها و از ديد ديگران- نگاه دارند اين براى آنان پاكيزهتر است، كه خدا به كارهايى كه مىكنند آگاه است.
Sonraki 30 ayet →