2
ما قرآن را بر تو فرو نفرستاديم تا در رنج افتى،
3
مگر آنكه يادكردى و پندى باشد براى كسى كه مىترسد.
4
فرو فرستادهاى است از سوى آن كه زمين و آسمانهاى بلند را آفريده.
5
خداى رحمان بر عرش- تخت فرمانروايى بر جهان هستى- بر آمده است- استيلا دارد-.
6
او راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و آنچه ميان آنها و آنچه در زير خاك- درون زمين- است.
7
و اگر سخن را بلند گويى [يا پنهان كنى]، همانا او نهان و نهانتر را نيز مىداند.
8
خداى يكتا، جز او خدايى نيست او راست نامهاى نيكو- صفات برتر-.
9
آيا خبر داستان موسى به تو رسيده است؟
10
آنگاه كه آتشى ديد، پس به خانواده خويش گفت: درنگ كنيد كه من آتشى ديدم، شايد پارهاى برگرفته از آن براى شما بيارم يا بر آن آتش رهنمونى بيابم.
12
همانا منم پروردگار تو، پايپوش خويش بيرون كن، كه تو در وادى مقدس طوى هستى.
13
و من تو را برگزيدهام، پس به آنچه وحى مىشود گوش فرا دار:
14
همانا منم خداى يكتا، خدايى جز من نيست پس مرا بپرست و نماز را براى يادكرد من برپا دار
15
همانا رستاخيز آمدنى است، مىخواهم [هنگام] آن را پنهان دارم تا هر كسى به آنچه مىكند پاداش داده شود.
16
پس آن كس كه بدان ايمان نمىآورد و پيرو هواى خويش است تو را از آن نگرداند كه هلاك مىشوى.
17
و آن چيست به دست راست تو، اى موسى؟
18
گفت: اين عصاى من است، بر آن تكيه مىكنم و با آن براى گوسفندانم [از درختان] برگ فرو مىريزم، و مرا در آن، نيازها و سودهاى ديگر است.
19
گفت: آن را بيفكن، اى موسى.
20
پس آن را بيفكند، و ناگهان مارى گشت كه مىشتافت.
21
گفت: بگير آن را و مترس زودا كه آن را به حالت نخستينش بازگردانيم.
22
و دستت را به بغل خويش بَرْ تا سپيد و روشن بيرون آيد نه از آسيب و گزند- يعنى نه آن سفيدى كه از آفت پيسى باشد- كه نشانهاى ديگر است،
23
تا از نشانههاى بزرگ خويش به تو بنماييم.
24
به سوى فرعون برو، كه او سركشى كرده و از اندازه درگذشته- دعوى خدايى مىكند-.
25
گفت: پروردگارا، سينهام را برايم گشاده گردان
26
و كارم را برايم آسان ساز
27
و گِرِه از زبانم بگشاى،
29
و از خاندانم ياورى و پشتيبانى برايم قرار ده
Sonraki 30 ayet →