1
فرمان خدا- به عذاب مشركان و كافران با غلبه اسلام- آمد، پس آن را به شتاب مخواهيد. پاك است و برتر از آنچه [با او] انباز مىگيرند.
2
فرشتگان را با روح- فرشته بزرگوارى كه همراه وحى است- به خواست و فرمان خويش بر هر كس از بندگانش كه بخواهد فرو مىفرستد كه [مردم را] بيم دهيد كه خدايى جز من نيست پس، از من پروا داشته باشيد.
3
آسمانها و زمين را به حق آفريد برتر است از آنچه [با وى] انباز مىگيرند.
4
آدمى را از نطفهاى [بويناك] بيافريد، و آنگاه او ستيزهگرى آشكار است.
5
و چارپايان- گوسفند و گاو و شتر و مانند اينها- را آفريد كه در آنها براى شما گرمى- پوشش گرم- و سودهاست، و از [شير و گوشت] آنها مىخوريد.
6
و شما را در آنها شبانگاه كه از چراگاه باز مىآريد و بامدادان كه به چراگاه مىبريد نشانى از آرايش و شكوه است
7
و بارهاى شما را به شهرى مىبرند كه جز به دشوارى و رنج خويشتن نمىتوانستيد به آن رسيد همانا پروردگار شما رؤوف- دلسوز و پُرمهر- و مهربان است
8
و اسبان و استران و خران را [آفريد] تا بر آنها سوار شويد و [شما را] آرايشى باشد و چيزها مىآفريند كه نمىدانيد.
9
و [نمودن] راه راست بر خداست، و برخى از آنها- راهها- كج است. و اگر خدا مىخواست همه شما را راه مىنمود.
10
اوست آن كه از آسمان آبى فرو فرستاد كه شما را از آن آشاميدنى است و از آن درخت و گياه مىرويد كه در آن [چارپايان را] مىچرانيد
11
[و] با آن براى شما كشت- گندم و جو و حبوبات- و زيتون و خرمابنها و تاكها و از همه ميوهها بروياند همانا در آن نشانهاى است براى مردمى كه مى انديشند.
12
و شب و روز و خورشيد و ماه را براى شما رام كرد، و ستارگان به فرمان او رام شدهاند. همانا در آن نشانههاست براى مردمى كه خرد را كار مىبندند
13
و آنچه براى شما در زمين به رنگهاى گوناگون آفريد [مسخّر شما كرد] همانا در آن نشانهاى است براى مردمى كه ياد كنند و پند گيرند.
14
و اوست آن كه دريا را رام كرد تا از آن گوشت تازه بخوريد و از آن زيورى بيرون آريد كه آن را مىپوشيد و در آن كشتىها را بينى كه شكافندگان [آب] اند، [تا بدان برخوردار شويد- از راه دريا براى سياحت و تجارت و تحصيل دانش و مانند اينها سفر كنيد-] و تا از فزونى و بخشش خدا- يعنى روزى- بجوييد، و شايد سپاس داريد.
15
و در زمين كوههاى استوار درافكند تا شما را نجنباند، و رودها و راهها [پديد كرد]، شايد راه يابيد.
16
و نشانهها [قرار داد]، و به ستارگان راه [خود را] مىيابند.
17
آيا آن كه مىآفريند، مانند كسى است كه [هيچ چيز] نمىآفريند؟ آيا ياد نمىكنيد و پند نمىگيريد؟!
18
و اگر [بخواهيد] نعمت خداى را بشمريد، شماركردن آن نتوانيد. همانا خدا آمرزگار و مهربان است.
19
و خدا آنچه را نهان مىداريد و آنچه را آشكار مىكنيد مىداند.
20
و آنهايى كه به جاى خداى يكتا مىخوانند- مىپرستند- چيزى نمىآفرينند و خود آفريده مىشوند،
21
مُردگانند نه زندگان و نمىدانند كى برانگيخته مىشوند.
22
خداى شما خدايى يگانه است، پس كسانى كه به سراى واپسين ايمان ندارند دلهاشان ناشناسنده است- با آن بيگانه است- و آنان گردنكشانند.
23
بىگمان خدا آنچه را نهان مىدارند و آنچه را آشكار مىكنند مىداند. همانا او گردنكشان را دوست ندارد.
24
و چون گويندشان: پروردگارتان چه چيز فرو فرستاده؟ گويند: افسانههاى پيشينيان،
25
تا بار گناهان خويش در روز رستاخيز به تمامى بردارند، و هم از بار گناهان كسانى كه به بىدانشى آنان را گمراه مىكنند آگاه باشيد كه بد بارى برمىدارند.
26
همانا كسانى كه پيش از آنان بودند نيرنگ و بدانديشى كردند پس خدا آهنگ بناهاى ايشان كرد و آنها را از پايهها برانداخت و سقف از بالاى سرشان بر آنها فرو افتاد و از جايى كه نمىفهميدند عذاب بديشان رسيد
27
سپس در روز رستاخيز رسواشان كند و گويد: كجايند آن انبازان من كه شما در باره آنها با ديگران- پيامبر و مؤمنان- ستيزه مىكرديد؟ كسانى كه دانش دادنشان گويند: همانا امروز رسوايى و بدى- يعنى سختى عذاب- بر كافران است
28
آنان كه فرشتگان جانشان را مىگيرند در حالى كه [به كفر و شرك و كردار بد] بر خويش ستمكار بودهاند، پس سر تسليم فرود آرند [و گويند] كه ما هيچ كار بدى نمىكرديم. آرى، خدا به آنچه مىكرديد داناست.
29
پس به درهاى دوزخ در آييد كه جاودانه در آنجا خواهيد ماند، و براستى بد است جايگاه گردنكشان.
30
و به كسانى كه پرهيزگارى كردند گفته شود: پروردگار شما چه چيز فرو فرستاده است؟ گويند: خير را براى كسانى كه نيكويى كردند در اين جهان نيكى است، و همانا سراى واپسين بهتر است، و هر آينه نيكوست سراى پرهيزگاران
Sonraki 30 ayet →