1
الف، لام، را. اين است آيههاى كتاب و قرآن روشن و روشنكننده.
2
چه بسا كسانى كه كافر شدند آرزو كنند كه كاش مسلمان بودند.
3
واگذارشان تا بخورند و برخوردار شوند و آرزو سرگرمشان كند، زودا كه بدانند.
4
و [مردم] هيچ شهرى را هلاك نكرديم مگر آنكه آن را نوشتهاى- حكمى و سرنوشتى و زمانى- معلوم بود.
5
هيچ امتى از سرآمد خود نه پيشى گيرد و نه واپس افتد.
6
و گفتند: اى آن كسى كه قرآن بر او فرو آمده، همانا تو ديوانهاى
7
اگر راست مىگويى، چرا فرشتگان را نزد ما نمىآرى؟
8
ما فرشتگان را جز بحق فرو نفرستيم، و آنگاه ديگر [اين كافران] مهلت نيابند.
9
همانا ما اين ذكر- ياد و پند قرآن- را فرو فرستاديم، و هر آينه ما نگاهدار آنيم.
10
و هر آينه پيش از تو [فرستادگان خود را] در ميان گروههاى پيشين فرستاديم.
11
و هيچ فرستادهاى نمىآمدشان مگر آنكه او را استهزاء مىكردند.
13
[و حال آنكه] به آن ايمان نمىآورند، و آيين و روش پيشينيان [بر اين] رفته است [كه پيامبران را تكذيب و نعمت خداوند را ناسپاسى كنند].
14
و اگر درى از آسمان بر آنان بگشاييم تا پيوسته در آن بالا روند [و قدرت و معجزات ما را بنگرند]،
15
هر آينه گويند: چشمان ما را پوششى بر نهادهاند- ما را چشمبندى كردهاند-، بلكه ما گروهى جادوزدهايم.
16
و هر آينه در آسمان برجهايى پديد كرديم و آن را از بهر بينندگان بياراستيم
17
و آن را از [ورود] هر شيطان راندهشدهاى نگاه داشتيم
18
مگر آن كه دزدانه سخنى بشنود، كه شهابى روشن و آشكار دنبالش كند.
19
و زمين را گسترديم و در آن كوههاى استوار افكنديم و در آن از هر چيز سنجيده و به اندازه رويانيديم.
20
و در آن براى شما و آنها كه شما روزىدهنده آنها نيستيد- پرندگان و حيوانات وحشى- اسباب زندگى و روزى قرار داديم.
21
و هيچ چيزى نيست مگر آنكه گنجينههاى آن نزد ماست، و آن را جز به اندازه معلوم فرو نمىفرستيم.
22
و ما بادها را بارداركننده [درختان] فرستاديم، و از آسمان آبى فروفرستاده شما را از آن سيراب ساختيم و شما ذخيرهكننده و نگاهدار آن نيستيد.
23
و هر آينه ما زنده مىكنيم و مىميرانيم و ما ميراث برانيم- پس از شما همه چيز در اختيار ماست-.
24
و هر آينه ما پيشينيان شما را مىدانيم و پسينيان را هم مىدانيم.
25
و همانا پروردگار تو [هنگام رستاخيز] آنان را برانگيزد و فراهم آرد، كه او استواركار و داناست.
26
و هر آينه آدمى را از گلى خشك برآمده از لجنى بويناك آفريديم.
27
و پريان را پيش از آن از آتش سوزان بىدود و نفوذكننده آفريديم.
28
و [ياد كن] آنگاه كه پروردگار تو فرشتگان را گفت كه همانا من آفرينندهام آدميى را از گلى خشك برآمده از لجنى بويناك
29
پس چون اندام او را درست و آراسته كردم و از روح خويش در او دميدم او را سجدهكنان درافتيد.
30
پس فرشتگان همگى سجده كردند،
Sonraki 30 ayet →