1
آن زمان که آسمان [= کرات آسمانی] از هم شکافته شود،
2
و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند،
3
و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود،
4
و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)،
5
(در آن زمان) هر کس میداند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را برای بعد گذاشته است.
6
ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟!
7
همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظّم ساخت،
8
و در هر صورتی که خواست تو را ترکیب نمود.
9
(آری) آن گونه که شما میپندارید نیست؛ بلکه شما روز جزا را منکرید!
10
و بیشک نگاهبانانی بر شما گمارده شده...
11
والا مقام و نویسنده (اعمال نیک و بد شما)،
12
که میدانند شما چه میکنید!
13
به یقین نیکان در نعمتی فراوانند.
15
روز جزا وارد آن میشوند و میسوزند،
16
و آنان هرگز از آن غایب و دور نیستند!
17
تو چه میدانی روز جزا چیست؟!
18
باز چه میدانی روز جزا چیست؟!
19
روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست!