1
تقاضاکنندهای تقاضای عذابی کرد که واقع شد!
2
این عذاب مخصوص کافران است، و هیچ کس نمیتواند آن را دفع کند،
3
از سوی خداوند ذی المعارج [= خداوندی که فرشتگانش بر آسمانها صعود و عروج میکنند]!
4
فرشتگان و روح [= فرشته مقرّب خداوند] بسوی او عروج میکنند در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است!
6
زیرا آنها آن روز را دور میبینند،
7
و ما آن را نزدیک میبینیم!
8
همان روز که آسمان همچون فلز گداخته میشود،
9
و کوهها مانند پشم رنگین متلاشی خواهد بود،
10
و هیچ دوست صمیمی سراغ دوستش را نمیگیرد!
11
آنها را نشانشان میدهند (ولی هر کس گرفتار کار خویشتن است)، چنان است که گنهکار دوست میدارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا کند،
13
و قبیلهاش را که همیشه از او حمایت میکرد،
14
و همه مردم روی زمین را تا مایه نجاتش گردند؛
15
امّا هرگز چنین نیست (که با اینها بتوان نجات یافت، آری) شعلههای سوزان آتش است،
16
دست و پا و پوست سر را میکند و میبرد!
17
و کسانی را که به فرمان خدا پشت کردند صدا میزند،
18
و (همچنین آنها که) اموال را جمع و ذخیره کردند!
19
به یقین انسان حریص و کمطاقت آفریده شده است،
20
هنگامی که بدی به او رسد بیتابی میکند،
21
و هنگامی که خوبی به او رسد مانع دیگران میشود (و بخل میورزد)،
23
آنها که نمازها را پیوسته بجا میآورند،
24
و آنها که در اموالشان حق معلومی است...
25
برای تقاضاکننده و محروم،
26
و آنها که به روز جزا ایمان دارند،
27
و آنها که از عذاب پروردگارشان بیمناکند،
28
چرا که هیچ کس از عذاب پروردگارش در امان نیست،
29
و آنها که دامان خویش را (از بیعفّتی) حفظ میکنند،
30
جز با همسران و کنیزان (که در حکم همسرند آمیزش ندارند)، چرا که در بهرهگیری از اینها مورد سرزنش نخواهند بود!
Sonraki 14 ayet →