1
آنگاه كه زمين به لرزش [شديد] خود لرزانيده شود،
2
و زمين بارهاى سنگين خود را برون افكند،
3
و انسان گويد: «[زمين] را چه شده است؟»
4
آن روز است كه [زمين] خبرهاى خود را باز گويد.
5
[همان گونه] كه پروردگارت بدان وحى كرده است.
6
آن روز، مردم [به حال] پراكنده برآيند تا [نتيجه] كارهايشان به آنان نشان داده شود.
7
پس هر كه هموزن ذرّهاى نيكى كند [نتيجه] آن را خواهد ديد.
8
و هر كه هموزن ذرّهاى بدى كند [نتيجه] آن را خواهد ديد.