1
نام پروردگار والاى خود را به پاكى بستاى:
2
همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد.
3
و آنكه اندازهگيرى كرد و راه نمود.
4
و آنكه چمنزار را برآورد؛
5
و پس [از چندى] آن را خاشاكى تيرهگون گردانيد.
6
ما بزودى [آيات خود را به وسيله سروش غيبى] بر تو خواهيم خواند، تا فراموش نكنى؛
7
جز آنچه خدا خواهد، كه او آشكار و آنچه را كه نهان است مىداند.
8
و براى تو آسانترين [راه] را فراهم مىگردانيم.
9
پس پند ده، اگر پند سود بخشد.
10
آن كس كه ترسد، بزودى عبرت گيرد.
11
و نگونبخت، خود را از آن دور مىدارد؛
12
همان كس كه در آتشى بزرگ در آيد؛
13
آنگاه نه در آن مىميرد و نه زندگانى مىيابد.
14
رستگار آن كس كه خود را پاك گردانيد؛
15
و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد.
16
ليكن [شما] زندگى دنيا را بر مىگزينيد؛
17
با آنكه [جهان] آخرت نيكوتر و پايدارتر است.
18
قطعاً در صحيفههاى گذشته اين [معنى] هست،
19
صحيفههاى ابراهيم و موسى.