1
سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد.
2
و تو چه دانى كه اختر شبگرد چيست؟
4
هيچ كس نيست مگر اينكه نگاهبانى بر او [گماشته شده] است.
5
پس انسان بايد بنگرد كه از چه آفريده شده است؟
6
از آب جهندهاى خلق شده،
7
[كه] از صلب مرد و ميان استخوانهاى سينه زن بيرون مىآيد.
8
در حقيقت، او [= خدا] بر بازگردانيدن وى بخوبى تواناست.
9
آن روز كه رازها [همه] فاش شود،
10
پس او را نه نيرويى ماند و نه يارى.
11
سوگند به آسمان بارشانگيز،
12
سوگند به زمين شكافدار [آماده كشت]،
13
[كه] در حقيقت، قرآن گفتارى قاطع و روشنگر است؛
15
آنان دست به نيرنگ مىزنند.
16
و [من نيز] دست به نيرنگ مىزنم.
17
پس كافران را مهلت ده، و كمى آنان را به حال خود واگذار.