1
آنگاه كه آسمان زهم بشكافد،
2
و پروردگارش را فرمان برد و [چنين] سزد.
3
و آنگاه كه زمين كشيده شود،
4
و آنچه را كه در آن است بيرون افكند و تهى شود،
5
و پروردگارش را فرمان برد و [چنين] سزد.
6
اى انسان، حقاً كه تو به سوى پروردگار خود بسختى در تلاشى، و او را ملاقات خواهى كرد.
7
اما كسى كه كارنامهاش به دست راستش داده شود،
8
بزودىاش حسابى بس آسان كنند،
9
و شادمان به سوى كسانش باز گردد.
10
و اما كسى كه كارنامهاش از پشت سرش به او داده شود،
11
زودا كه هلاك [خويش] خواهد،
12
و در آتش افروخته درآيد.
13
او در [ميان] خانواده خود شادمان بود.
14
او مىپنداشت كه هرگز برنخواهد گشت.
15
آرى، در حقيقت، پروردگارش به او بينا بود.
17
سوگند به شب و آنچه [شب] فروپوشاند،
18
سوگند به ماه چون [بَدر] تمام شود،
19
كه قطعاً از حالى به حالى برخواهيد نشست.
20
پس چرا آنان باور نمىدارند؟
21
و چون بر آنان قرآن تلاوت مىشود چهره بر خاك نمىسايند؟
22
[نه!] بلكه آنان كه كفر ورزيدهاند، تكذيب مىكنند.
23
و خدا به آنچه در سينه دارند داناتر است.
24
پس آنان را از عذابى دردناك خبر ده،
25
مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كردهاند، كه آنان را پاداشى بىمنّت خواهد بود.