1
آنگاه كه آسمان زهم بشكافد،
2
و آنگاه كه اختران پراكنده شوند،
3
و آنگاه كه درياها از جا بركنده گردند،
4
و آنگاه كه گورها زير و زبر شوند،
5
هر نفسى آنچه را پيش فرستاده و بازپس گذاشته، بداند.
6
اى انسان، چه چيز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته؟
7
همان كس كه تو را آفريد، و [اندام] تو را درست كرد، و [آنگاه] تو را سامان بخشيد.
8
و به هر صورتى كه خواست، تو را تركيب كرد.
9
با اين همه، شما منكر [روز] جزاييد.
10
و قطعاً بر شما نگهبانانى [گماشته شده]اند:
11
[فرشتگان] بزرگوارى كه نويسندگان [اعمال شما] هستند؛
12
آنچه را مىكنيد، مىدانند.
13
قطعاً نيكان به بهشت اندرند.
14
و بىشك، بدكاران در دوزخند.
15
روز جزا در آنجا درآيند،
16
و از آن [عذاب] دور نخواهند بود.
17
و تو چه دانى كه چيست روز جزا؟
18
باز چه دانى كه چيست روز جزا؟
19
روزى كه كسى براى كسى هيچ اختيارى ندارد؛ و در آن روز، فرمان از آنِ خداست.