1
سوگند به فرشتگانى كه [از كافران] به سختى جان ستانند،
2
و به فرشتگانى كه جان [مؤمنان] را به آرامى گيرند،
3
و به فرشتگانى كه [در درياى بىمانند] شناكنان شناورند،
4
پس در پيشى گرفتن [در فرمان خدا] سبقتگيرندهاند،
5
و كار [بندگان] را تدبير مىكنند.
6
آن روز كه لرزنده بلرزد،
7
و از پى آن لرزهاى [دگر] افتد،
8
در آن روز، دلهايى سخت هراسانند.
9
ديدگان آنها فرو افتاده.
10
گويند: «آيا [باز] ما به [مغاك] زمين برمىگرديم؟
11
آيا وقتى ما استخوانريزههاى پوسيده شديم [زندگى را از سر مىگيريم]؟»
12
[و با خود] گويند: «در اين صورت، اين برگشتى زيانآور است.»
13
و[لى] در حقيقت، آن [بازگشت، بسته به] يك فرياد است [و بس].
14
و بناگاه آنان در زمين هموار خواهند بود.
15
آيا سرگذشت موسى بر تو آمد؟
16
آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس «طوى» ندا درداد:
17
«به سوى فرعون برو كه وى سر برداشته است؛
18
و بگو: آيا سر آن دارى كه به پاكيزگى گرايى،
19
و تو را به سوى پروردگارت راه نمايم تا پروا بدارى؟»
20
پس معجزه بزرگ [خود] را بدو نمود.
21
و[لى فرعون] تكذيب نمود و عصيان كرد.
22
سپس پشت كرد [و] به كوشش برخاست،
23
و گروهى را فراهم آورد [و] ندا درداد،
24
و گفت: «پروردگار بزرگتر شما منم!»
25
و خدا [هم] او را به كيفر دنيا و آخرت گرفتار كرد.
26
در حقيقت، براى هر كس كه [از خدا] بترسد، در اين [ماجرا] عبرتى است.
27
آيا آفرينش شما دشوارتر است يا آسمانى كه [او] آن را برپا كرده است؟
28
سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معين] درست كرد،
29
و شبش را تيره و روزش را آشكار گردانيد،
30
و پس از آن، زمين را با غلتانيدن گسترد،
Sonraki 16 ayet →