1
اى كشيده رداى شب بر سر،
3
و پروردگار خود را بزرگ دار.
4
و لباس خويشتن را پاك كن.
6
و منّت مگذار و فزونى مطلب.
7
و براى پروردگارت شكيبايى كن.
8
پس چون در صور دميده شود،
9
آن روز [چه] روز ناگوارى است!
11
مرا با آنكه [او را] تنها آفريدم واگذار.
12
و دارايى بسيار به او بخشيدم،
13
و پسرانى آماده [به خدمت، دادم]،
14
و برايش [عيش خوش] آماده كردم.
15
باز [هم] طمع دارد كه بيفزايم.
16
ولى نه، زيرا او دشمن آيات ما بود.
17
به زودى او را به بالارفتن از گردنه [عذاب] وادار مىكنم.
18
آرى، [آن دشمن حق] انديشيد و سنجيد.
19
كشته بادا، چگونه [او] سنجيد؟
20
[آرى،] كشته بادا، چگونه [او] سنجيد.
22
سپس رو ترش نمود و چهره در هم كشيد.
23
آنگاه پشت گردانيد و تكبّر ورزيد،
24
و گفت: «اين [قرآن] جز سحرى كه [به برخى] آموختهاند نيست.
25
اين غير از سخن بشر نيست.»
26
زودا كه او را به سَقَر در آورم.
27
و تو چه دانى كه آن سَقَر چيست؟
28
نه باقى مىگذارد و نه رها مىكند.
29
پوستها را سياه مىگرداند.
30
[و] بر آن [دوزخ]، نوزده [نگهبان] است.
Sonraki 26 ayet →