1
ما نوح را به سوى قومش فرستاديم كه: «قومت را، پيش از آنكه عذابى دردناك به آنان رسد، هشدار ده.»
2
[نوح] گفت: «اى قوم من، من شما را هشدار دهندهاى آشكارم،
3
كه خدا را بپرستيد و از او پروا داريد و مرا فرمان بريد.
4
[تا] برخى از گناهانتان را بر شما ببخشايد و [اجل] شما را تا وقتى معين به تأخير اندازد. اگر بدانيد، چون وقت مقرر خدا برسد، تأخير بر نخواهد داشت.
5
[نوح] گفت: «پروردگارا، من قوم خود را شب و روز دعوت كردم،
6
و دعوت من جز بر گريزشان نيفزود.
7
و من هر بار كه آنان را دعوت كردم تا ايشان را بيامرزى، انگشتانشان را در گوشهايشان كردند و رداى خويشتن بر سر كشيدند و اصرار ورزيدند و هر چه بيشتر بر كبر خود افزودند.
8
سپس من آشكارا آنان را دعوت كردم.
9
باز من به آنان اعلام نمودم و در خلوت [و] پوشيده نيز به ايشان گفتم.
10
و گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او همواره آمرزنده است.
11
[تا] بر شما از آسمان باران پى در پى فرستد.
12
و شما را به اموال و پسران، يارى كند، و برايتان باغها قرار دهد و نهرها براى شما پديد آورد.
13
شما را چه شده است كه از شكوه خدا بيم نداريد؟
14
و حال آنكه شما را مرحله به مرحله خلق كرده است.
15
مگر ملاحظه نكردهايد كه چگونه خدا هفت آسمان را تُوبرتُو آفريده است؟
16
و ماه را در ميان آنها روشنايىبخش گردانيد و خورشيد را [چون] چراغى قرار داد.
17
و خدا[ست كه] شما را [مانند] گياهى از زمين رويانيد؛
18
سپس شما را در آن بازمىگرداند و بيرون مىآورد بيرونآوردنى [عجيب]!
19
و خدا زمين را براى شما فرشى [گسترده] ساخت،
20
تا در راههاى فراخ آن برويد.»
21
نوح گفت: «پروردگارا، آنان نافرمانى من كردند و كسى را پيروى نمودند كه مال و فرزندش جز بر زيان وى نيفزود.
22
و دست به نيرنگى بس بزرگ زدند.
23
و گفتند: زنهار، خدايان خود را رها مكنيد، و نه «وَدّ» را واگذاريد و نه «سُواع» و نه «يَغُوث» و نه «يَعُوق» و نه «نَسْر» را.
24
و بسيارى را گمراه كردهاند. [بار خدايا،] جز بر گمراهى ستمكاران ميفزاى.»
25
[تا] به سبب گناهانشان غرقه گشتند و [پس از مرگ] در آتشى درآورده شدند و براى خود، در برابر خدا يارانى نيافتند.
26
و نوح گفت: «پروردگارا، هيچ كس از كافران را بر روى زمين مگذار،
27
چرا كه اگر تو آنان را باقى گذارى، بندگانت را گمراه مىكنند و جز پليدكار ناسپاس نزايند.
28
پروردگارا، بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرايم درآيد، و بر مردان و زنان با ايمان ببخشاى، و جز بر هلاكت ستمگران ميفزاى.»