1
پرسندهاى از عذاب واقعشوندهاى پرسيد،
2
كه اختصاص به كافران دارد [و] آن را بازدارندهاى نيست.
3
[و] از جانب خداوند صاحب درجات [و مراتب] است.
4
فرشتگان و روح، در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است به سوى «او» بالا مىروند.
6
زيرا آنان [عذاب] را دور مىبينند،
7
و [ما] نزديكش مىبينيم.
8
روزى كه آسمانها چون فلز گداخته شود،
9
و كوهها چون پشم زده گردد،
10
و هيچ دوست صميمى از دوست صميمى [حال] نپرسد،
11
آنان را به ايشان نشان مىدهند. گناهكار آرزو مىكند كه كاش براى رهايى از عذاب آن روز، مى توانست پسران خود را عوض دهد،
12
و [نيز] همسرش و برادرش را،
13
و قبيلهاش را كه به او پناه مىدهد،
14
و هر كه را كه در روى زمين است همه را [عوض مىداد] و آنگاه خود را رها مىكرد.
15
نه چنين است. [آتش] زبانه مىكشد،
16
پوست سر و اندام را بركننده است.
17
هر كه را پشت كرده و روى برتافته،
18
و گرد آورده و انباشته [و حسابش را نگاه داشته] فرا مىخواند.
19
به راستى كه انسان سخت آزمند [و بىتاب] خلق شده است.
20
چون صدمهاى به او رسد عجز و لابه كند.
21
و چون خيرى به او رسد بخل ورزد.
23
همان كسانى كه بر نمازشان پايدارى مىكنند.
24
و همانان كه در اموالشان حقى معلوم است،
26
و كسانى كه روز جزا را باور دارند.
27
و آنان كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند.
28
چرا كه از عذاب پروردگارشان ايمن نمىتوانند بود.
29
و كسانى كه دامن خود را حفظ مىكنند،
30
مگر بر همسران خود يا كنيزانشان كه [در اين صورت] مورد نكوهش نيستند.
Sonraki 14 ayet →