3
[كه] ما آن را در شبى فرخنده نازل كرديم، [زيرا] كه ما هشداردهنده بوديم.
4
در آن [شب] هر [گونه] كارى [به نحوى] استوار فيصله مىيابد.
5
[اين] كارى است [كه] از جانب ما [صورت مىگيرد]. ما فرستنده [پيامبران] بوديم.
6
[و اين] رحمتى از پروردگار توست، كه او شنواى داناست.
7
پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است، اگر يقين داريد.
8
خدايى جز او نيست؛ او زندگى مىبخشد و مىميراند؛ پروردگار شما و پروردگار پدران شماست.
9
ولى نه، آنها به شك و شبهه خويش سرگرمند.
10
پس در انتظار روزى باش كه آسمان دودى نمايان برمىآورد،
11
كه مردم را فرو مىگيرد؛ اين است عذاب پر درد.
12
[مىگويند:] «پروردگارا، اين عذاب را از ما دفع كن كه ما ايمان داريم.»
13
آنان را كجا [جاى] پند[گرفتن] باشد، و حال آنكه به يقين براى آنان پيامبرى روشنگر آمده است.
14
پس، از او روى برتافتند و گفتند: «تعليميافتهاى ديوانه است.»
15
ما اين عذاب را اندكى از شما برمىداريم [ولى شما] در حقيقت باز از سر مىگيريد.
16
روزى كه دست به حمله مىزنيم، همان حمله بزرگ؛ [آنگاه] ما انتقامكشندهايم.
17
و به يقين، پيش از آنان قوم فرعون را بيازموديم، و پيامبرى بزرگوار برايشان آمد،
18
كه [به آنان گفت:] «بندگان خدا را به من بسپاريد، زيرا كه من شما را فرستادهاى امينم.
19
و بر خدا برترى مجوييد كه من براى شما حجتى آشكار آوردهام.
20
و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مىبرم از اينكه مرا سنگباران كنيد.
21
و اگر به من ايمان نمىآوريد، پس، از من كناره گيريد.»
22
پس پروردگار خود را خواند كه: «اينها مردمى گناهكارند.»
23
[فرمود:] «بندگانم را شبانه ببر، زيرا شما مورد تعقيب واقع خواهيد شد.
24
و دريا را هنگامى كه آرام است پشت سر بگذار، كه آنان سپاهى غرقشدنىاند.»
25
[وه،] چه باغها و چشمهسارانى [كه آنها بعد از خود] بر جاى نهادند،
26
و كشتزارها و جايگاههاى نيكو،
27
و نعمتى كه از آن برخوردار بودند.
28
[آرى،] اين چنين [بود] و آنها را به مردمى ديگر ميراث داديم.
29
و آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند.
30
و به راستى، فرزندان اسرائيل را از عذاب خفتآور رهانيديم:
Sonraki 29 ayet →