2
اين است آيههاى كتاب روشنگر.
3
شايد تو از اينكه [مشركان] ايمان نمىآورند، جان خود را تباه سازى.
4
اگر بخواهيم، معجزهاى از آسمان بر آنان فرود مىآوريم، تا در برابر آن، گردنهايشان خاضع گردد.
5
و هيچ تذكر جديدى از سوى [خداى] رحمان برايشان نيامد جز اينكه همواره از آن روى برمىتافتند.
6
[آنان] در حقيقت به تكذيب پرداختند، و به زودى خبر آنچه كه بدان ريشخند مى كردند، بديشان خواهد رسيد.
7
مگر در زمين ننگريستهاند كه چه قدر در آن از هر گونه جفتهاى زيبا رويانيدهايم؟
8
قطعاً در اين [هنرنمايى] عبرتى است و[لى] بيشترشان ايمانآورنده نيستند.
9
و در حقيقت، پروردگار تو همان شكستناپذير مهربان است.
10
و [ياد كن] هنگامى را كه پروردگارت موسى را ندا درداد كه به سوى قوم ستمكار برو:
11
قوم فرعون؛ آيا پروا ندارند؟!
12
گفت: «پروردگارا، مىترسم مرا تكذيب كنند،
13
و سينهام تنگ مىگردد، و زبانم باز نمىشود، پس به سوى هارون بفرست.
14
و [از طرفى] آنان بر [گردن] من خونى دارند و مىترسم مرا بكشند.»
15
فرمود: «نه، چنين نيست؛ نشانههاى ما را [براى آنان] بِبَريد كه ما با شما شنوندهايم.»
16
پس به سوى فرعون برويد و بگوييد: «ما پيامبر پروردگار جهانيانيم،
17
فرزندان اسرائيل را با ما بفرست.»
18
[فرعون] گفت: «آيا تو را از كودكى در ميان خود نپرورديم و ساليانى چند از عمرت را پيش ما نماندى؟
19
و [سرانجام] كار خود را كردى، و تو از ناسپاسانى.»
20
گفت: «آن را هنگامى مرتكب شدم كه از گمراهان بودم،
21
و چون از شما ترسيدم، از شما گريختم، تا پروردگارم به من دانش بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد.
22
و [آيا] اينكه فرزندان اسرائيل را بنده [خود] ساختهاى نعمتى است كه منّتش را بر من مىنهى؟»
23
فرعون گفت: «و پروردگار جهانيان چيست؟»
24
گفت: «پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است-اگر اهل يقين باشيد.»
25
[فرعون] به كسانى كه پيرامونش بودند گفت: «آيا نمىشنويد؟»
26
[موسى دوباره] گفت: «پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شما.»
27
[فرعون] گفت: «واقعاً اين پيامبرى كه به سوى شما فرستاده شده، سخت ديوانه است.»
28
[موسى] گفت: «پروردگار خاور و باختر و آنچه ميان آن دو است-اگر تعقّل كنيد.»
29
[فرعون] گفت: «اگر خدايى غير از من اختيار كنى قطعاً تو را از [جمله] زندانيان خواهم ساخت.»
30
گفت: «گر چه براى تو چيزى آشكار بياورم؟»
Sonraki 30 ayet →