1
(ای رسول گرامی) آیا ما تو را (به نعمت حکمت و رسالت) شرح صدر (و بلندی همّت) عطا نکردیم؟
2
و بار سنگین (گناه) را (به اعطای مقام عصمت) از تو برداشتیم.
3
در صورتی که آن بار سنگین ممکن بود پشت تو را گران دارد.
4
و نام نکوی تو را (به رغم دشمنان، در عالم) بلند کردیم.
5
پس (بدان که به لطف خدا) با هر سختی البته آسانی هست.
6
و با هر سختی البته آسانی هست.
7
پس چون از نماز و طاعت پرداختی برای دعا همت مصروف دار.
8
و به سوی خدای خود همیشه متوجه و مشتاق باش.