1
قسم به شب تار هنگامی که (جهان را در پرده سیاه) بپوشاند.
2
و قسم به روز هنگامی که روشن و فروزان گردد.
3
و قسم به مخلوقات عالم که خدا همه را جفت نر و ماده بیافرید.
4
(قسم به این آیات الهی) که سعی و کوشش شما مردم بسیار مختلف است (برخی بر صلاح و برخی بر فساد میکوشید).
5
اما هر کس عطا و احسان کرد و خدا ترس و پرهیزکار شد.
6
و به نیکویی (یعنی به نعیم آخرت با هر خیر و سعادت که در قرآن بیان شده) تصدیق کرد.
7
ما هم البته کار او را (در دو عالم) سهل و آسان میگردانیم.
8
اما هر کس بخل ورزید و خود را (از لطف خدا) بی نیاز دانست.
10
پس به زودی کار او را (در دو عالم) دشوار میکنیم.
11
و گاه عذاب و هلاکت داراییش وی را هیچ نجات نتواند داد.
12
و البته بر ماست که (خلق را) هدایت کنیم.
13
و ملک دنیا و آخرت از ماست (به هر که بخواهیم و صلاح دانیم میبخشیم).
14
من شما را از آتش شعلهور دوزخ ترسانیدم و آگاه ساختم.
15
که هیچ کس در آن آتش در نیفتد مگر شقیترین خلق.
16
همان کس که (آیات و رسل حق را) تکذیب کرد و روی از آن بگردانید.
17
و اهل تقوا را از آن آتش دور سازند.
18
آن کس که مال خود را (به فقیران اسلام) به وجه زکات بدهد.
19
و حال آنکه هیچ کس بر وی حق نعمت ندارد تا به پاداش آن بدهد.
20
(او احسان نکند) جز در طلب رضای خدای خود که برتر و بالاترین موجودات است.
21
و البته (در بهشت آخرت به آن نعمتهای ابدی) خشنود خواهد گردید.