1
هنگامی که آسمان شکافته شود.
2
و به فرمان حق گوش فرا دارد و البته سزد که فرمان او پذیرد.
3
و هنگامی که زمین وسیع و منبسط شود.
4
و هر چه در درون دل پنهان داشته (از مردگان و گنجها و معادن) همه را به کلی بیرون افکند و تهی گردد.
5
و به فرمان خدا گوش فرا دهد د البته سزد که فرمان او پذیرد (در آن هنگام قیامت بر پا شود).
6
ای انسان البته با هر رنج و مشقت (در راه طاعت و عبادت حق بکوش که) عاقبت حضور پروردگار خود میروی.
7
اما آن کس که (در آن روز) نامه اعمالش به دست راست دهند.
8
آن کس بسیار حسابش آسان کنند.
9
و او به سوی کسان و خویشانش (در بهشت) مسرور و شادمان خواهد رفت.
10
و اما آن کس که نامه اعمالش را از پشت سر (به دست چپ) دهند.
11
او بر هلاک خود آه و فریاد حسرت بسیار کند.
12
و به آتش سوزان دوزخ در افتد.
13
که او میان کسانش بسیار مغرور و مسرور بود.
14
و گمان کرد که ابدا (به سوی خدا) باز نخواهد گشت.
15
بلی خدا به احوال و اعمال او کاملا آگاه است.
16
چنین نیست (که خدا از فعل مخلوقش آگه نباشد) قسم به شفق (و روشنی او وقت غروب، هنگام نماز مغرب).
17
و قسم به شب تار و آنچه در خود گرد آورده (و در دل شب خزیده و آرام گرفته).
18
و قسم به ماه تابان هنگام بدر که تمام فروزان شود.
19
(قسم به این امور) که شما حوال گوناگون و حوادث رنگارنگ (از نخستین خلقت تا مرگ و برزخ و ورود به بهشت و دوزخ) خواهید یافت.
20
پس کافران از چه رو ایمان نمیآورند؟
21
و چون بر آنان آیات قرآن تلاوت شود سجده حق نمیکنند؟
22
بلکه آن مردم کافر (قرآن خدا را) تکذیب میکنند.
23
و خدا به آنچه در دل پنهان میدارند (از خود آنها) داناتر است.
24
پس آنها را به عذاب دردناک (دوزخ) بشارت ده.
25
مگر آنان که ایمان آرند و نیکوکار شوند که آنها را اجری بی منّت و ثوابی بی نهایت (در بهشت جاودانی) خواهد بود.