1
سوگند به شب چون فرو پوشاند
2
و سوگند به روز چون روشن شود
3
و سوگند به آنکه نرینه و مادینه آفرید
4
که کوشش شما پراکنده [و گونهگون] است
5
حال اگر کسی [مالی] بخشید و پروا و پرهیز ورزید
6
و [وعده] بهشت را استوار داشت
7
زودا که راهش را به سوی خیر و آسانی هموار کنیم
8
و اما کسی که دریغورزید و بینیازی نمود
9
و وعده بهشت را دروغ انگاشت
10
زودا که راهش را به سوی شر و دشواری هموار کنیم
11
و چون به هلاکت افتد مالش به کار او نیاید
12
بیگمان راهنمایی [بندگان] بر ماست
13
و بیگمان [جهان] واپسین و نخستین ما راست
14
پس شما را از آتشی که زبانه زند هشدار دهم
15
که جز شقاوت پیشه وارد آن نشود
16
همان کسی که [حق را] انکار کرد و روی بر تافت
17
و تقواپیشه از آن دور داشته خواهد شد
18
همان کسی که مالش را میبخشد که پاکدلی یابد
19
و بر او [منت از] نعمت کسی نیست که باید جزایش را بدهد
20
[و نمیکند آنچه میکند] مگر در طلب خشنودی پروردگار بلندمرتبهاش