1
به نام پروردگارت که بلندمرتبه است، تسبیح گوی
2
همانکه آفرید و سامان بخشید
3
همان کسی که اندازه آفرینی و رهنمایی کرد
4
و همان کسی که چراگاهها[ی سبز و خرم] رویانید
5
و سرانجام آن را خاشاکی [پژمرده و] سیاه گردانید
6
زودا که تو را به خواندن آوریم و از یاد مگذاری
7
مگر آنچه خدا خواهد، که او آشکار و نهان را میداند
8
و در کار تو آسانی پدید آوریم
9
پس اندرز ده، اگر [دهی] اندرز سود دهد
10
زودا کسی که خشیت پیشه کرده است، پند گیرد
11
و شقاوتپیشه از آن دوری کند
12
همان کسی که به آتش سترگ درآید
13
آنگاه در آنجا نه بمیرد و نه زنده بماند
14
به راستی هر کس پاکدلی پیشه کرد، رستگار شد
15
و [هر کس] که نام پروردگارش را یاد کرد و نیایش کرد
16
حق این است که شما زندگانی دنیا را بر میگزینید
17
و حال آنکه آخرت بهتر و پایندهتر است
18
این [نکته] در کتب آسمانی پیشین هم هست
19
در صحف ابراهیم و موسی