1
آنگاه که خورشید تاریک شود
2
و آنگاه که ستارگان رو به خاموشی نهند
3
و آنگاه که کوهها روان کرده شوند
4
و آنگاه که شتران آبستن دهماهه[ی بس عزیز] وانهاده گردند
5
و آنگاه که جانوران گرد آورده شوند
6
و آنگاه که دریاها افروخته گردد
7
و آنگاه که جانها را قرین همدگر کنند
8
و آنگاه که از دختر زنده به گور شده پرسیده شود
9
که به کدامین گناه [به ناحق] کشته شده است
10
و چون کارنامهها گشوده شود
11
و چون آسمان پاره پاره گردد
12
و چون دوزخ فروزانده گردد
13
و چون بهشت نزدیک آورده شود
14
هر کس بداند که چه آماده ساخته است
15
پس سوگند میخورم به اختران باز گردنده
17
و سوگند به شب چون برود
18
و سوگند به صبح چون بدمد
19
که آن بر خوانده پیامآوری گرامی است
20
نیرومندی که نزد [خداوند] صاحب عرش، صاحب مقام است
21
در آنجا فرمانش برند و امینش شمرند
22
و همسخن شما دیوانه نیست
23
و به راستی او [جبرئیل] را در افق آشکار دیده است
24
و او در [گزاردن] وحی غیبی، بخیل نیست
25
و آن سخن شیطان مطرود نیست
27
آن جز پندآموزی برای جهانیان نیست
28
برای هر کس از شما که بخواهد راستی و درستی پیشه کند
29
و نخواهید مگر آنچه خداوند، که پروردگار جهانیان است، بخواهد