1
از تو درباره [تقسیم] انفال میپرسند، بگو [حکم تقسیم] انفال مختص به خدا و رسول [او] است، پس از خداوند پروا کنید و بین خودتان آشتی کنید، و اگر به راستی مؤمن هستید از خداوند و پیامبر او اطاعت کنید
2
مؤمنان همان کسانی هستند که چون یاد خدا به میان آید دلهایشان ترسان شود و چون آیات او را برایشان بخوانند، بر ایمانشان بیفزاید و بر پروردگارشان توکل کنند
3
[همان] کسانی که نماز را برپا میدارند و از آنچه به آنان روزی دادهایم [به دیگران] میبخشند
4
اینان به راستی مؤمناند، [و] ایشان را نزد پروردگارشان درجات [عالی] است و آمرزش و روزی شایسته است
5
همچنانکه پروردگارت تو را از خانهات [مدینه] به حق بیرون آورد، و گروهی از مؤمنان آن را ناخوش میداشتند
6
[و] درباره حق پس از آشکار شدنش با تو مجادله میکردند، گویی که ایشان را به سوی مرگ میرانند و ایشان همچنان نظاره میکنند
7
و یاد آورید که خداوند به شما وعده داده بود که یکی از دو طایفه نصیب شما [و مغلوب شما]ست، و دوست میداشتید آنکه بدون سلاح است [کاروان تجاری] نصیب شما باشد، و حال آنکه خداوند میخواست که به کلمات خویش حق را احقاق کند و ریشه کافران را برکند
8
تا حق را -ولو گناهکاران ناخوش داشته باشنداحقاق و باطل را ابطال کند
9
یاد آورید هنگامی که به پروردگارتان استغاثه کردید، و او دعای شما را اجابت کرد [و فرمود] که من یاریدهنده شما با [فرو فرستادن] هزار فرشته پیاپی هستم
10
و خداوند آن را جز بشارتی برای شما نکرد و تا دلهایتان با آن آرام بگیرد، و پیروزی جز از سوی خداوند نیست، که خداوند پیروزمند فرزانه است
11
یاد آورید که شما را در پرده خوابی سبک که [در حکم] آرامشبخشی از سوی او بود، پوشاند، و از آسمان آبی بر شما بارید، تا شما را با آن پاکیزه بدارد و از شما پلیدی شیطان را بزداید، و دلهایتان را گرم و گامهایتان را بدان استوار کند
12
چنین بود که پروردگارت به فرشتگان وحی فرستاد که من با شما هستم، مؤمنان را ثابت قدم بدارید، که به زودی در دل کافران هراس میافکنم، گردنها و سرانگشتانشان را قطع کنید
13
این از آن است که آنان با خداوند و پیامبر او مخالفت ورزیدند، و هرکس با خداوند و پیامبر او مخالفت ورزد، خداوند سخت کیفر است
14
اینها را بچشید و بدانید که برای کافران عذاب آتش جهنم مهیاست
15
ای مؤمنان چون با انبوه کافران رو در رو شدید هرگز به آنان پشت مکنید
16
و هرکس در چنین روزی به آنان پشت کند -مگر آنکه کنارهجو برای [ادامه] کارزار، یا پناهجو به گروهی [خودی] باشدسزاوار خشم الهی شده است، و سرا و سرانجام او دوزخ است، و بد سرانجامی است
17
پس شما آنان را نکشتهاید بلکه خداوند کشته است، و چون تیر انداختی، به حقیقت تو نبودی که تیر میانداختی بلکه خداوند بود که میانداخت، تا مؤمنان را بدین وسیله به آزمونی نیک بیازماید، که خداوند شنوای داناست
18
این چنین است که خداوند نقش بر آب کننده نقشه کافران است
19
اگر از خداوند داوری میخواستید، [نتیجه] داوری او برایتان پیش آمد، و اگر [از کفر] باز ایستید برایتان بهتر است، و اگر باز گردید ما نیز باز میگردیم و گروه شما، ولو انبوه باشد، به کارتان نیاید، و بدانید که خداوند با مؤمنان است
20
ای مؤمنان از خداوند و پیامبر او اطاعت کنید و از او روی نگردانید، در حالی که [پند و پیام او را] میشنوید
21
و مانند کسانی نباشید که گفتند [پند و پیام حق را] شنیدیم ولی نمیشنیدند
22
بدترین جنبندگان از نظر خداوند، ناشنوایان گنگ [از شنیدن حق] هستند که در نمییابند
23
و اگر خداوند خیری در آنان سراغ داشت به آنان گوش شنوا میداد، و اگر به آنان گوش شنوا هم داده بود، باز پشت میکردند و رویگردان میشدند
24
ای مؤمنان به ندای خداوند و پیامبر که شما را به پیامی حیاتبخش میخوانند، لبیک اجابت بگویید و بدانید که خداوند بین انسان و دل او حایل میگردد، و بدانید که در نزد او محشور میگردید
25
و از فتنهای که [چون درگیرد] فقط به ستمکارانتان نمیرسد و [دامنگیر همگان میشود] پروا کنید و بدانید که خداوند سخت کیفر است
26
و یاد کنید آنگاه که در این سرزمین اندکشمار و مستضعف بودید و میترسیدید که مردمان [کافر] شما را از خانه و کاشانهتان آواره کنند، ولی او شما را [نزد یارانتان] جای داد و به نصرت خویش یاری کرد و از پاکیزهها روزی داد، باشد که سپاس بگزارید
27
ای مؤمنان آگاهانه به خداوند و پیامبر و در امانات خود خیانت مکنید
28
و بدانید که اموال و اولادتان مایه آزمون شما هستند و پاداش سترگ نزد خداوند است
29
ای مؤمنان اگر از خداوند پروا کنید برای شما [پدیدهای] جداکننده حق از باطل پدید آورد و سیئات شما را بزداید و شما را بیامرزد، و خداوند بخشنده و بخشاینده بزرگ است
30
و یاد کن که کافران در حق تو بدسگالی میکردند تا تو را در بند کشند یا بکشند یا آواره کنند، و آنان مکر میورزیدند و خداوند هم مکر میورزید و خداوند بهترین مکرانگیزان است
Sonraki 30 ayet →