2
کتابی است که به سوی تو فروفرستاده شده است، پس نباید از آن تنگدلی یابی، تا بدان هشدار دهی، و پندآموزی برای مؤمنان باشد
3
از آنچه از جانب پروردگارتان به سوی شما نازل شده است، پیروی کنید و جز او هیچ معبودی نگیرید، چه اندک پند میگیرید
4
و چه بسیار شهرها که نابودشان کردیم و عذاب ما شبانه یا به هنگامی که در نیمروز خفته بودند بر ایشان فرود آمد
5
و هنگامی که عذاب ما بر آنان فرود آمد، سخنشان جز این نبود که میگفتند ما خود ستمکار بودیم
6
بیگمان از کسانی که پیامبران به سویشان رفتهاند و همچنین از پیامبران پرس و جو خواهیم کرد
7
و بر ایشان از روی علم [نامه اعمالشان را] فرو خوانیم و ما غائب [و غافل از احوال آنان] نبودهایم
8
و در آن روز وزن [سنجیدن اعمال] حقیقت دارد، آنگاه کسانی که کفه اعمالشان سنگین باشد، آنان رستگارند
9
و کسانی که کفه اعمالشان سبک باشد، آنان کسانی هستند که بر خود زیان زدهاند چرا که به آیات ما ستم کردهاند
10
و به راستی که به شما در زمین تمکن داده بودیم و برایتان در آن انواع معاش پدید آورده بودیم، چه اندک سپاس میگزارید
11
و به راستی که شما را آفریدیم و صورت و سامان بخشیدیم، آنگاه به فرشتگان گفتیم بر آدم سجده برید، همه سجده بردند مگر ابلیس که از سجدهکنندگان نبود
12
فرمود چون تو را امر به سجده کردم چه چیز تو را بازداشت که سجده نکردی؟ گفت برای اینکه من بهتر از او هستم، مرا از آتش آفریدهای و او را از گل
13
فرمود پس از آنجا [بهشت یا آسمان] پایین رو که تو را نرسد که در آن بزرگی بفروشی، بیرون شو که تو خرد و خواری
14
گفت [پس] تا روزی که [مردمان] برانگیخته شوند مرا مهلت ده
15
فرمود تو از مهلت یافتگانی
16
گفت پروردگارا از آنجا که مرا فریفتی، بر سر راه راست تو در کمین آنان [بندگان] مینشینم
17
آنگاه از پیش و پس و راست و چپشان به سروقتشان میروم، و بیشترشان را سپاسگزار نخواهی یافت
18
فرمود از آنجا نکوهیده و سرشکسته بیرون شو [و بدان که] جهنم را از پیروان تو و همگی شما آکنده خواهم ساخت
19
و ای آدم تو و همسرت در بهشت بیارامید و از هر جا [هر چه] که خواستید بخورید، ولی به این درخت نزدیک نشوید وگرنه از ستمکاران خواهید بود
20
آنگاه شیطان آنان را وسوسه کرد تا سرانجام عورتشان را که از دید آنان پوشیده بود، آشکار کند، و گفت پروردگارتان شما را از این درخت نهی نکرد مگر از آن روی که [با خوردن از میوه آن] دو فرشته شوید یا از جاودانگان گردید
21
و برای آنان سوگند یاد کرد که من از خیرخواهان شما هستم
22
آنگاه آنان را فریبکارانه به طمع انداخت و چون از [میوه] آن درخت خوردند، عورتهایشان بر آنان آشکار شد و بر آنها از برگ [درختان] بهشتی میچسباندند [تا پوشیده شود] و پروردگارشان به آنان ندا در داد که مگر شما را از این درخت نهی نکرده بودم و به شما نگفته بودم که شیطان دشمن آشکار شماست
23
گفتند پروردگارا بر خود ستم کردهایم و اگر بر ما نبخشایی و رحمت نیاوری بیشک از زیانکاران خواهیم بود
24
فرمود پایین روید -برخی دشمن برخی دیگرو در روی زمین تا وقت معین آرامشگاه و بهرهمندی دارید
25
فرمود در همانجا زندگی میکنید و همانجا میمیرید و از همانجا شما را برمیانگیزند
26
ای فرزندان آدم، به راستی که برای شما لباسی پدید آوردیم تا هم عورت شما را بپوشاند و هم مایه تجمل باشد، ولی لباس تقوا بهتر است، این از آیات الهی است باشد که پند گیرند
27
ای فرزندان آدم، شیطان شما را نفریبد، چنانکه پدر و مادر [نخستین] شما را از بهشت آواره کرد و لباس آنان را از آنان برکند تا عورتشان را بر ایشان آشکار کند، او و همانندانش شما را از جایی که شما آنان را نمیبینید، میبینند، ما شیاطین را سرور نامؤمنان گرداندهایم
28
و [اینان] چون کار ناشایستی انجام دهند گویند پدران خود را بر همین شیوه یافتهایم، و خداوند ما را به آن فرمان داده است، بگو بیگمان خداوند به ناشایستی فرمان نمیدهد، آیا چیزی را که نمیدانید [به دروغ] به خداوند نسبت میدهید؟
29
بگو پروردگارم به دادگری فرمان داده است، و در هر مسجدی روی دلتان را به سوی او بدارید، و او را -در حالی که دینتان را برای او پاک و پیراسته میداریدبخوانید، [و بدانید] همچنانکه شما را آفرید، [به سوی او] باز خواهید گشت
30
گروهی را رهنمود و گروهی را گمراهی سزاوار است، چرا که اینان شیاطین را به جای خداوند سرور و معبود خود گرفتند و گمان میکنند که رهیافتهاند
Sonraki 30 ayet →