4
قوم ثمود و عاد درهم کوب [/قیامت] را دروغ انگاشتند
5
و اما ثمود، بر اثر طغیان خود به نابودی کشیده شدند
6
و اما عاد، با تندبادی سخت سرد و بنیانکن به نابودی کشیده شدند
7
که خداوند آن را هفت شب و هشت روز پیوسته بر آنان گماشت و آن قوم را در آن حال از پا در افتاده بینی، گویی ایشان خرمابنانی هستند ریشه کن شده
8
پس آیا اثری از ایشان بازمانده میبینی؟
9
و فرعون و پیشینیان او و [اهل] شهرهای نگونسار، طغیان پیش آوردند
10
سپس از پیامبر پروردگارشان نافرمانی کردند، آنگاه [خداوند] آنان را به مؤاخذهای سخت فرو گرفت
11
ما آنگاه که سیلاب طغیان کرد، شما را در کشتی سوار کردیم
12
تا سرانجام آن را پندآموزی برای شما گردانیم، و گوشهای نیوشا آن را فرا میگیرد
13
و چون دمی یگانه در صور دمیده شود
14
و زمین و کوهها برداشته شده و یکباره درهم کوبیده شود
15
پس در چنین روزی واقعه[ی قیامت] روی دهد
16
و آسمان از هم بشکافد و آن در چنین روزی سست پیوند است
17
و فرشتگان بر کنارهها[ی آسمان] ایستاده باشند، و عرش پروردگارت را در آن روز هشت تن برفرازشان حمل میکنند
18
در چنین روزی [بر خداوند] عرضه شوید، و هیچ رازتان پوشیده نماند
19
سپس هر کس که کارنامهاش به دست راستش داده شود، [شادمانه] گوید بیایید کارنامه مرا بخوانید
20
به یقین میدانستم که با حساب و کتاب خود مواجه خواهم شد
21
آنگاه او در زندگی پسندیدهای است
23
که میوههایش دسترس است
24
[به آنان گویند] به خاطر آنچه در روزگاران گذشته انجام دادهاید، بخورید و بیاشامید گوارا
25
و اما کسی که کارنامهاش به دست چپش داده شود، [سوکمندانه] گوید ای کاش کارنامهام به من داده نمیشد
26
و نمیدانستم حساب و کتابم چیست
27
کاش آن [مرگ] یکسره بود
28
مال و منال من به کار من نیامد
29
دستگاه من از دستم برفت
30
[گویند] او را فرو گیرید و دربندش کنید
Sonraki 22 ayet →