1
منافقان چون به نزد تو آیند گویند گواهی میدهیم که تو پیامبر خدا هستی، و خداوند میداند که تو پیامبرش هستی، و خداوند گواهی میدهد که منافقان دروغگو هستند
2
سوگندهایشان را سپر بلا گرفتهاند، سپس [مردمان را] از راه خدا بازداشتهاند، چه بد است کاری که آنان میکنند
3
این از آن است که ایشان ایمان آوردهاند سپس کفر ورزیدهاند، و بر دلهایشان مهر نهاده شده است، و ایشان در نمییابند
4
و چون ایشان را بنگری، بدنهای ایشان تو را به شگفتآورد، و چون سخن گویند به سخنانشان گوش دهی، گویی همانند الوارهای تکیه داده بر دیوارند، و هر بانگی را بر ضد خویش میانگارند، آنان دشمناند، از آنان بر حذر باش، خداوند لعنتشان کند، چگونه بیراهه میروند؟
5
و چون به ایشان گفته شود بیایید که پیامبر خدا برای شما آمرزش بطلبد، سرهای خود را [به انکار] برگردانند، و بنگریشان که [از اعتذار و استغفار] رویگردانند و گردنکشاند
6
در حق آنان یکسان است چه برایشان آمرزش بخواهی، چه بر ایشان آمرزش نخواهی، هرگز خداوند آنان را نخواهد آمرزید، بیگمان خداوند نافرمانان را هدایت نمیکند
7
ایشان کسانی هستند که میگویند برای کسانی که نزد پیامبر خدا هستند چیزی هزینه نکنید تا آنکه [از پیرامون او] پراکنده شوند، و حال آنکه خزانههای آسمان و زمین از آن خداوند است، ولی منافقان در نمییابند
8
میگویند چون به مدینه بازگردیم، بلندپایگان، فرومایگان را از آنجا بیرون خواهند کرد، حال آنکه عزت، خاص خداوند و پیامبر او و مؤمنان است، ولی منافقان نمیدانند
9
ای مؤمنان اموال و اولادتان، شما را از یاد خداوند بازندارد، و هر کس چنین کند، آنانند که زیانکارانند
10
و پیش از آنکه مرگ به سراغ هر یک از شما بیاید و او بگوید پروردگارا چرا مرا تا مهلتی نزدیک باز پس نداشتی که بتوانم صدقه بدهم و از شایستگان باشم، از آنچه روزیتان کردهایم، بخشش کنید
11
و خداوند هرگز کسی را چون اجلش فرا رسد، بازپس ندارد، و خداوند به آنچه میکنید آگاه است