1
آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است خداوند را تسبیح میگوید، و او پیروزمند فرزانه است
2
اوست که کافران اهل کتاب [یهودیان بنینضیر] را از خانه و کاشانهشان در آغاز هنگامه رهسپاری انبوه آواره کرد، گمان نمیبردید که بیرون روند، و [خودشان هم] گمان میکردند که دژهایشان باز دارنده آنان در برابر امر و عقوبت الهی است، و امر [/عذاب] الهی از جایی که گمانش را نمیبردند بر آنان فرود آمد و در دلهایشان هراس انداخت، [چندانکه] خانههایشان را به دستهای خود و دستان مؤمنان ویران میکردند، پس ای دیدهوران عبرت گیرید
3
و اگر خداوند جلای وطن را بر آنان مقرر نداشته بود، در دنیا [به عذابی سهمگین] معذبشان میداشت، و برای آنان در آخرت عذاب آتش دوزخ است
4
این از آن است که با [امر] خداوند و پیامبرش مخالفت کردند، و هر کس با امر خداوند مخالفت کند، بیگمان خداوند سخت کیفر است
5
هر چه از درختان خرما بریدید یا آن را ایستاده با ریشههایش باقی گذاردید، همه به اذن الهی بود تا نافرمانان را خوار بدارد
6
و هر چه خداوند از ایشان به [صورت فیء] عاید پیامبرش گرداند، شما در آن نه اسبان را به تاخت در آوردید و نه شتران را، بلکه خداوند پیامبرانش را بر هر کس که خواهد سلطه دهد، و خداوند بر هر کاری تواناست
7
آنچه خداوند [به صورت فیء] از اموال اهل آبادیها عاید پیامبرش گرداند، خاص خداوند و پیامبر و خویشاوندان و یتیمان و بینوایان و در راه ماندگان است، تا در میان توانگران شما دستگردان نشود، و آنچه پیامبر شما را دهد آن را بپذیرید و آنچه شما را از آن بازدارد، از آن دست بدارید، و از خداوند پروا کنید، که بیگمان خداوند سخت کیفر است
8
برای بینوایان از مهاجران است که از خانه و کاشانههایشان و ملک و مالهایشان رانده شدهاند، و در طلب بخشش و خشنودی خداوندند و [دین] خداوند و پیامبر او را یاری میدهند، اینانند که راستگویانند
9
و کسانی که پیش از آنان در سرای اسلام [مدینه] جای گرفتند و ایمان را پذیرفتند، کسانی را که به سوی آنان هجرت کردهاند، دوست میدارند و نسبت به آنچه به ایشان داده شده است، در دل خود احساس نیاز نمیکنند، و [آنان را] ولو خود نیازمندی داشته باشند، بر خود بر میگزینند، و کسانی که از آزمندی نفس خویش در امان مانند، آنانند که رستگارانند
10
و کسانی که پس از آنان آمدهاند گویند پروردگارا ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما سبقت دارند، بیامرز، و در دلهای ما نسبت به مؤمنان کینهای مگذار، پروردگارا تویی که رئوف مهربانی
11
آیا ننگریستهای کسانی را که نفاق ورزیدند به دوستانشان از اهل کتاب که کفرورزیدند، گفتند اگر شما رانده شوید، ما نیز همراه شما بیرون میآییم، و به زیان شما هرگز از امر هیچ کس اطاعت نخواهیم کرد، و اگر با شما کارزار شود، حتما شما را یاری خواهیم کرد، خداوند شاهد است که آنان دروغگو هستند
12
اگر آنان [یهودیان بنینضیر] رانده شوند، ایشان همراه آنان بیرون نروند، و اگر با آنان کارزار شود، ایشان را یاری ندهند، و اگر بخواهند یاریشان دهند، پشت کنند، سپس از هیچ کس یاری نیابند
13
بیشک شما در دلهای آنان هراسانگیزترید از خداوند، این از آن است که ایشان قومی بیتمیزند
14
هرگز همگی با شما کارزار نکنند مگر در میان برزنهای محصور، یا از پشت دیوارها، ستیز و صلابت آنان در میان خودشان سخت است، آنان را همدست میانگاری، حال آنکه دلهایشان پراکنده است، این از آن است که قومی نابخردند
15
همانند پیشینیان نزدیکشان که عقوبت کار [نادرست]شان را چشیدند و عذابی دردناک [در پیش] دارند
16
همانند شیطان که به انسان گوید کافر شو، و چون کافر شود، گوید من از تو بری و بر کنارم، که من از خداوند -پروردگار جهانیانمیترسم
17
و سرانجام آن دو چنین است که هر دو در آتش جهنماند، و جاودانه در آنند، و این جزای ستمکاران [مشرک] است
18
ای مؤمنان از خداوند پروا کنید و هر کس بنگرد که برای فردا چه پیش اندیشی کرده است، و از خداوند پروا کنید، چرا که خداوند به آنچه میکنید آگاه است
19
و همانند کسانی که خداوند را فراموش کردند، مباشید که خداوند هم [تیمار] خودشان را از یادشان برد، اینانند که نافرمانند
20
دوزخیان و بهشتیان برابر نیستند، بهشتیانند که رستگارند
21
اگر این قرآن را بر کوهی فرو فرستاده بودیم، بیشک آن را از ترس خداوند خاکسار و فرو پاشیده میدیدی، و اینها مثلهایی است که برای مردم میزنیم باشد که اندیشه کنند
22
او خداوندی است که خدایی جز او نیست، دانای پنهان و پیدا، اوست خدای رحمان مهربان
23
اوست خداوندی که خدایی جز او نیست، فرمانروای قدوس سلام مؤمن مهیمن پیروزمند جبار صاحب کبریاست، پاک و برتر است خداوند از آنچه برای او شریک میانگارند
24
اوست خداوند آفریدگار پدیدآور صورتگر، او راست نامهای نیک، آنچه در آسمانها و زمین است او را تسبیح میگوید، و اوست پیروزمند فرزانه