1
کسانی که کفرورزیدند و [مردمان را] از راه خدا بازداشتند، [خداوند] اعمالشان را تباه [و بیارزش] کرد
2
و کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، و به آنچه بر محمد فروفرستاده شده -که حق است و از جانب پروردگارشانباور داشتند، گناهانشان را زدود و کار و بار ایشان به صلاح آورد
3
این از آن است که کافران از باطل پیروی کردهاند، و[لی] مؤمنان از حق پیروی کردهاند که از جانب پروردگارشان است، بدینسان خداوند برای مردم مثلهایشان را میزند
4
پس چون با کافران [حربی] رو به رو شوید، گردنهایشان را بزنید تا آنکه ایشان را به زانو در آورید [و در دست شما اسیر شوند] آنگاه بندهایشان را سخت استوار کنید، و پس از آن یا منت نهید [و رها کنید بدون فدیه] یا فدیه بستانید [و رها کنید]، تا اهل کارزار بارهای [سلاح] خود را فرو گذارد، چنین است [حکم الهی]، و اگر خداوند میخواست از ایشان انتقام میکشید، ولی [چنین کرد] تا بعضی از شما را به بعضی دیگر بیازماید، و کسانی که در راه خدا کشته شدهاند، هرگز [خداوند] اعمالشان را تباه [و بیارزش] نخواهد کرد
5
به زودی ایشان را هدایت میکند و کار و بارشان را به صلاح میآورد
6
و به بهشتی که به آنان شناسانده است، در میآوردشان
7
ای کسانی که ایمان آوردهاید اگر [دین] خدا را یاری دهید، شما را یاری میدهد و گامهایتان را استوار میدارد
8
و کسانی که کفرورزیدهاند بدا به حالشان، [خداوند] اعمالشان را تباه کرده است
9
چرا که [وحی] فرو فرستاده الهی را ناخوش دارند، پس اعمالشان را تباه [و بیارزش] گرداند
10
آیا در زمین سیر و سفر نکردهاند که بنگرند سرانجام کسانی که پیش از آنان بودهاند چگونه بود، که خداوند نابودشان کرد، و سرنوشت کافران همانند آن است
11
این از آن است که خداوند سرور مؤمنان است و کافران سروری ندارند
12
بیگمان خداوند کسانی را که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، به بوستانهایی در میآورد که جویباران از فرودست آن جاری است، و کافران [از ظواهر زندگی] بهره بر میگیرند و همان گونه که چارپایان میخورند، میخورند و [میخوابند] و آتش [دوزخ] جایگاه ایشان است
13
و چه بسیار [مردم] شهرها که از شهر تو که آوارهات کرد نیرومندتر بودند، نابودشان کردیم، و یاوری نداشتند
14
آیا کسی که به طریقه روشنی از جانب پروردگار خویش است، همانند کسی است که بد عملیاش در نظرش آراسته جلوه داده شده و از هوی و هوسهایشان پیروی میکنند
15
وصف بهشتی که به پرهیزگاران وعده داده شده است [چنین است که] در آن جویهایی از آب ناگندا، و جویهایی از شیری که مزهاش تغییرناپذیر است، و جویهایی از شراب لذتبخش آشامندگان، و جویهایی از عسل پالوده [روان] است، و برایشان در آنجا همه گونه میوه هست، و نیز آمرزشی از جانب پروردگارشان، [آیا چنین کسی] همانند کسی است که جاودانه در آتش [دوزخ] است؟ و به آنان آبی جوشان نوشانده میشود که دل و رودههایشان را پاره پاره میکند
16
و از ایشان کسانی هستند که [ظاهرا] به تو گوش میسپارند، سپس که از نزدت بیرون میروند، به دانش یافتگان گویند هم اکنون چه گفت؟ اینان کسانی هستند که خداوند به دلهایشان مهر نهاده است و از هوی و هوسهایشان پیروی کردهاند
17
و رهیافتگان را هدایت افزود و [راه و رسم] پارساییشان آموخت
18
پس انتظار ندارند مگر قیامت را که به ناگهان به سراغشان آید، که به راستی نشانههای آن ظاهر شده است، پس آنگاه که فراز آیدشان، چه پندی میخواهند بگیرند؟
19
بدان که فیالحقیقه خدایی جز خداوند نیست، و برای گناهت، و نیز برای مردان و زنان مؤمن آمرزش بخواه، و خداوند [جای] جنب و جوش و آرام و قرارتان را میداند
20
و [بعضی از] مؤمنان گویند چرا سورهای [شامل حکم جهاد] فرو فرستاده نمیشود، آنگاه چون سورهای از محکمات فرو فرستاده میشود و در آن کارزار [با مشرکان] یاد میشود، بیماردلان را بینی که به تو با نگاه کسی که از [سکرات] مرگ بیهوش شده باشد، مینگرند، بدا به حال ایشان
21
اطاعت باید و سخنی نیک، آنگاه چون کار قطعی شود، اگر با خداوند صادق باشند، بیشک برایشان بهتر است
22
چه بسا چون دست یابید در این سرزمین فتنه و فساد کنید و پیوند خویشاوندانتان را بگسلید
23
اینان کسانی هستند که خداوند لعنتشان کرده و [از شنیدن و دیدن حق] ناشنوا و نابیناشان ساخته است
24
آیا در قرآن تامل نمیکنند، یا بر دلها قفلها[ی غفلت]شان افتاده است؟
25
بیگمان کسانی که پس از آنکه راه هدایت بر آنان روشن شده است، به آن پشت کردند [و به گذشته برگشتند]، شیطان آن را در چشمشان آراسته است و به آنان مهلت و میدان داده است
26
این از آن است که به کسانی که [وحی] فرو فرستاده الهی را ناخوش داشتهاند، گویند زودا که در بعضی کارها از شما اطاعت کنیم، و خداوند پنهانکاریشان را میداند
27
پس چگونه باشد حالشان آنگاه که فرشتگان جانشان را بگیرند و چهرهها و پشتهایشان را فرو کوبند؟
28
این از آن است که از آنچه خداوند را به خشم آورد پیروی میکنند و خشنودی او را ناخوش دارند، و [خداوند] اعمالشان را تباه [و بیارزش] کند
29
آیا بیماردلان پنداشتهاند که خداوند هرگز حقد و حسدهایشان را آشکار نمیسازد؟
30
و اگر بخواهیم آنان را به تو مینمایانیم، آنگاه ایشان را به سیمایشان میشناسی، و آنان را از آهنگ سخنشان میشناسی، و خداوند [ظاهر و باطن] اعمالتان را میداند
Sonraki 8 ayet →