2
کتابی است فروفرستاده از سوی خداوند پیروزمند فرزانه
3
آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست، جز به حق و سرآمدی معین نیافریدهایم و کافران از آنچه هشدار مییابند رویگردانند
4
بگو آیا شریکانی را که به جای خداوند قائل هستید، نگریستهاید، به من بنمایانید که چه چیزی را در زمین آفریدهاند، یا آیا در [آفرینش] آسمانها شرکتی داشتهاند، اگر راست میگویید کتابی پیش از این [کتاب]، یا نشانهای از علم بیاورید
5
و کیست گمراهتر از کسی که موجودی را به دعا خواند که تا روز قیامت پاسخش را ندهد، و ایشان از دعای آنان بیخبرند
6
و چون مردم گرد آورده شوند، [آن معبودان باطل] دشمنان ایشان باشند، و عبادتشان را منکر شوند
7
و چون آیات روشنگر ما بر آنان خوانده شود، کافران درباره حق چون فراز آیدشان گویند، این جادوی آشکار است
8
یا گویند آن را بر ساخته است بگو اگر آن را برساخته باشم، در برابر خداوند چیزی به سود من ندارید، او به آنچه به آن میپردازید آگاهتر است، خداوند در میان من و شما گواه بس، و او آمرزگار مهربان است
9
بگو [من] پدیدهای نو ظهور در میان پیامبران نیستم، و نمیدانم بر من و بر شما چه خواهد رفت، جز از وحیی که به من میشود، از چیزی پیروی نمیکنم، و من جز هشداردهندهای آشکار نیستم
10
بگو بیندیشید اگر [قرآن] از سوی خداوند باشد و سپس به آن انکار ورزید، [آیا ستمگر نیستید؟] و گواهی از بنیاسرائیل بر همانند آن گواهی داده است، آنگاه او ایمان آورده و شما استکبار ورزیدید، بیگمان خداوند قوم ستمکاران را هدایت نمیکند
11
و کافران در حق مؤمنان گویند اگر خیر بود آنان بر ما در زمینه آن پیشی نمیگرفتند، و چون به آن راهیاب نشدند، گویند این برساختهای کهن است
12
و پیش از آن کتاب موسی رهنما و رحمت بود، و این کتابی است همخوان [با آن]، به زبان عربی [/شیوا]، تا ستمپیشگان [مشرک] را هشدار دهد، و بشارتی برای نیکوکاران باشد
13
بیگمان کسانی که گفتند پروردگار ما خداوند است، سپس [در این راه] پایداری ورزیدند، نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین میشوند
14
اینان بهشتیانند که جاودانه در آنند، که پاداش کاری است که کردهاند
15
و به انسان سفارش کردهایم که در حق پدر و مادرش نیکی کند [چرا که] مادرش به دشواری او را آبستن بوده و به دشواری او را زاده است، و [دوران] بارگرفتن و از شیر گرفتن او سیماه است، تا آنکه به کمال رشدش برسد و به چهلسالگی برسد گوید پروردگارا مرا توفیق ده که نعمتی را که بر من و بر پدر و مادرم ارزانی داشتی سپاس بگزارم، و کارهای شایستهای کنم که آن را بپسندی، و زاد و رود مرا نیز به صلاحآور، من به درگاه تو توبه کردهام و من از مسلمانانم
16
اینانند که نیکوترین کاری را که کردهاند، از ایشان میپذیریم، و در میان بهشتیان از گناهانشان در میگذریم، [این] وعده راستینی است که به آنان نوید داده شده است
17
و کسی که به پدر و مادرش میگفت اف بر شما آیا به من وعده میدهید که [از گور زنده] بیرون آورده شوم، حال آنکه نسلهای [بسیاری] پیش از من بودهاند [و زنده نشدهاند]، و آن دو به درگاه خداوند استغاثه میکنند [و به او میگویند] وای بر تو، ایمان بیاور بیگمان وعده الهی راست است، و [او] گوید این جز افسانههای پیشینیان نیست
18
اینانند که در میان امتهای جن و انس که پیش از ایشان بودهاند، حکم [عذاب] بر آنان تعلق گرفته است، اینانند که زیانکارند
19
و هر یک را بر حسب آنچه کردهاند درجاتی است، و تا سرانجام جزای اعمالشان را به تمام و کمال بدهد، و بر ایشان ستم نرود
20
و روزی که کافران را به نزدیک آتش [دوزخ] بدارند [و گویند] خیر و خوشیهایتان را در زندگانی دنیویتان به پایان بردید، و از آن بهرهمند شدید، پس امروز به خاطر آنکه در روی زمین به ناحق استکبار میورزیدید و به خاطر آنکه نافرمانی میکردید، عذاب خوارکننده را کیفر برید
21
و از برادر عادیان [ هود] یاد کن که قومش را در احقاف هشدار داد، و پیشاپیش وی و پس از وی هشداردهندگانی به میان آمده بودند [و گفت] جز خداوند را مپرستید، که من بر شما از عذاب روزی سهمگین میترسم
22
گفتند آیا به سراغ ما آمدهای که ما را از خدایانمان باز داری، پس اگر از راستگویان هستی، آنچه به ما وعده دادهای به میان بیاور
23
گفت همانا علم نزد خداوند است، و من رسالتم را به شما میرسانم، ولی شما را قومی میبینم که نادانی میکنید
24
آنگاه چون آن [عذاب] را به هیئت ابری دیدند که رو به [دشت و] درههایشان نهاده بود، گفتند این ابری است بارنده بر ما، نه بلکه آن چیزی است که به شتابش میخواستید، بادی است که در آن عذابی دردناک است
25
که به فرمان پروردگارش همه چیز را نابود میکند، و چنان شدند که چیزی جز خانههایشان دیده نمیشد، بدینسان قوم گناهکاران را کیفر میدهیم
26
و به راستی به آنان در چیزهایی تمکن داده بودیم که شما را آن تمکن نداده بودیم، و برای آنان گوشها و چشمها و دلها آفریده بودیم، اما گوشها و چشمها و دلهایشان سودی به حالشان نداد، چرا که آیات الهی را انکار میکردند و آنچه ریشخندش میکردند، ایشان را فروگرفت
27
و به راستی چه بسیار از شهرهایی را که پیرامونتان بود، نابود کردیم و آیات [خود] را گونهگون بیان کردیم، باشد که بازآیند
28
پس چرا کسانی که به جای خداوند به پرستششان گرفته بودند، که مایه تقربشان شود، یعنی آن خدایان یاریشان ندادند؟ بلکه از دید آنان گم و گور شدند، و این است افترای ایشان و آنچه بر میساختند
29
و چنین بود که گروهی از جن را متوجه تو ساختیم که به قرآن گوش سپارند، و چون نزد او حضور یافتند گفتند خاموش باشید [و گوش دهید]، و چون سپری شد، هشدارگر به سوی قومشان بازگشتند
30
گفتند ای هم قومان ما، [آیات] کتابی را شنیدیم که پس از موسی فروفرستاده شده، [و] همخوان [کتابهای] پیشاپیش خویش است، و به حق و راهی راست رهنمون است
Sonraki 5 ayet →