3
بدینسان خداوند پیروزمند فرزانه به سوی تو و کسانی که پیش از تو [پیامبر] بودند، وحی میفرستد
4
آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است او راست، و او بلندمرتبه بزرگ است
5
نزدیک است که آسمانها [از ناروایی بهتان آنان] بر فرازشان پاره پاره شود، و فرشتگان سپاسگزارانه پروردگارشان را تسبیح میگویند و برای زمینیان آمرزش میخواهند، هان همانا خداوند است که آمرزگار مهربان است
6
و کسانی که به جای او سرورانی را به پرستش میگیرند، خداوند حاکم بر آنهاست، و تو نگهبان آنان نیستی
7
و بدینسان قرآنی عربی [/شیوا] بر تو وحی کردیم، تا [اهل] مکه و پیرامونیان آن را هشدار دهی، و از روز محشر که شکی در آن نیست، هشدار دهی، که گروهی در بهشتند و گروهی در دوزخ
8
و اگر خداوند میخواست آنان را امت یگانهای قرار میداد، ولی هرکس را که بخواهد در جوار رحمتش در میآورد، و ستمکاران [مشرک] یار و یاوری ندارند
9
یا به جای او سرورانی را به پرستش گرفتهاند، حال آنکه سرور [راستین] خداوند است و اوست که مردگان را زندگی میبخشد و او بر هر کاری تواناست
10
و در هر آنچه اختلاف نظر پیدا کنید، حکمش با خداوند است، چنین است خداوند، پروردگار من که بر او توکل کردهام و به درگاهش روی آوردهام
11
پدید آورنده آسمانها و زمین که برای شما از نوع خودتان همتایانی آفریده است، و از چارپایان نیز انواعی [قرار داده است]، و شما را در آن آفریده است، همانند او چیزی نیست و اوست که شنوای بیناست
12
او راست کلیدهای آسمانها و زمین، روزی را برای هرکس که بخواهد گشاده یا فروبسته میدارد، که او به هر کاری داناست
13
در دین شما، هر آنچه به نوح سفارش کرده بود، مقرر داشت، و نیز آنچه به تو وحی کردهایم، و آنچه به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش کردهایم، که دین را برپا بدارید، و در آن اختلاف نورزید، آنچه مشرکان را به آن میخوانی، بر ایشان دشوار آید، خداوند است که هرکس را بخواهد به راه خویش برمیگزیند و هرکس را که روی به درگاه او آورد، به سوی خویش هدایت میکند
14
و تفرقه پیدا نکردند مگر پس از آنکه علم [وحی] برایشان آمد، آن هم از روی رشک و رقابتی که در میانشان بود، و اگر حکم پیشین پروردگارت تا سرآمدی معین تعلق نگرفته بود، در میانشان داوری میشد، و کسانی که پس از ایشان کتاب را فراگرفتند از آن سخت در شکاند
15
پس برای این [امر] دعوت کن، و چنانکه دستور یافتهای پایداری کن، و از هوی و هوس آنان پیروی مکن و بگو به هر کتابی که خداوند فرو فرستاده است، ایمان آوردهام، و دستور یافتهام که در میان شما دادگری کنم، خداوند پروردگار ما و پروردگار شماست، کار و کردار ما از آن ماست، و کار و کردار شما از آن شما، در میان ما و شما گفت و گویی نیست، خداوند ما و شما را [برای داوری] گرد میآورد و سیر و سرانجام به سوی اوست
16
و کسانی که پس از پذیرفته شدن دعوت او درباره خداوند محاجه میکنند، احتجاجشان در نزد پروردگارشان باطل است، و بر آنان خشمی [از جانب خداوند] است، و عذابی سهمگین [در پیش] دارند
17
خداوند کسی است که کتاب آسمانی و سنجه را به حق نازل کرده است و چه دانی چه بسا قیامت نزدیک باشد
18
کسانی که آن را باور ندارند درباره آن شتاب میورزند، و کسانی که ایمان آوردهاند، از آن ترسانند، و میدانند که آن حق است، بدانید کسانی که درباره قیامت شک و شبهه دارند، در گمراهی دور و درازند
19
خداوند در کار بندگانش باریکبین است، هرکس را که بخواهد روزی میدهد و اوست توانای پیروزمند
20
هرکس که بهره کشت اخروی را خواسته باشد، برای او در کشت او میافزاییم، و هرکس بهره کشت دنیوی را خواسته باشد، از آن به او میبخشیم، و برای او در آخرت بهرهای نیست
21
یا مگر برای آنان شریکان [/معبودان ناحق] ی است که برای آنان احکامی دینی مقرر داشته است که خداوند آن را اجازه نداده است؟ و اگر حکم فیصلهبخش [پیشین] نبود، در میان آنان داوری میشد، و برای ستمکاران [مشرک] عذابی دردناک [در پیش] است
22
[آنگاه] ستمکاران [مشرک] را از کار و کردارشان هراسان بینی و [کیفر] آن به ایشان فرا میرسد، و کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، در سرابستانها باشند، آنچه بخواهند برای ایشان نزد پروردگارشان فراهم است، آن همان نعمت بزرگ است
23
این همان است که خداوند به بندگانش که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، مژده داده است، بگو برای آن کار از شما مزدی نمیطلبم، مگر دوستداری در حق نزدیکان [/اهل بیتم]، و هر کس کار نیکی کند، در آن برایش جزای نیک بیفزاییم، چرا که خداوند آمرزگار قدردان است
24
یا میگویند [پیامبر] بر خداوند دروغ بسته است، بدانید که اگر خداوند بخواهد بر دل تو مهر میگذارد، و خداوند باطل را میزداید، و با کلمات خویش [دین] حق را استوار میدارد، که او دانای راز دلهاست
25
و اوست که توبه بندگانش را میپذیرد و گناهان را میبخشد و میداند که چه میکنید
26
و [دعای] کسانی را که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، اجابت میکند، و بر جزای آنان از فضل خویش میافزاید، و کافران عذابی سهمگین [در پیش] دارند
27
و اگر خداوند روزی را بر همه بندگانش گسترده میداشت، در روی زمین فتنه و فساد میکردند، ولی به اندازهای که بخواهد مقرر میدارد، که او به کار بندگانش آگاه و بیناست
28
و هموست که باران را پس از آنکه نومید شدهاند، فرو میفرستد، و رحمتش را میگسترد، و او سرور ستوده است
29
و از آیات او آفرینش آسمانها و زمین است و جانورانی که در آنها پراکنده است، و او هرگاه بخواهد بر گردآوردن آنها تواناست
30
و هر مصیبتی که به شما برسد از کار و کردار خودتان است، و او از بسیاری [گناهان] در میگذرد
Sonraki 23 ayet →