2
[کتابی است] فرو فرستاده از جانب [خداوند] رحمان رحیم
3
کتابی است که آیاتش به شیوایی بیان شده است، قرآنی عربی برای اهل معرفت
4
که مژدهآور و هشداردهنده است، ولی بیشترینه آنان روی گردان شدند که به گوش [دل] نمیشنوند
5
و گویند دلهای ما از آنچه ما را به آن میخوانید در پوشش است و در گوشهایمان سنگینیای، و میان ما و تو حجابی است، هر چه خواهی کن که ما نیز کنندهایم
6
بگو جز این نیست که من بشری مانند شما هستم [با این تفاوت] که به من وحی میشود که خدای شما خدای یگانه است، در کار او راست و درست باشید و از او آمرزش بخواهید، و وای بر مشرکان
7
کسانی که زکات نمیپردازند و هم ایشان آخرت را منکرند
8
بیگمان کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند پاداشی ناکاسته [/بیمنت] دارند
9
بگو آیا شما به کسی که زمین را در دو روز آفریده است، کفر میورزید و برای او همتایانی قائل میشوید، اوست که پروردگار جهانیان است
10
و بر روی آن [زمین]، کوههای استوار آفرید و به آن برکت بخشید و در چهار روز زاد و برگ آن را در آن آماده ساخت، که برای خواهندگان یکسان است
11
سپس به آسمان پرداخت که به صورت دودی [/بخاری] بود، به آن و به زمین فرمود خواه یا ناخواه رام شوید، [به زبان حال] گفتند البته رام و تسلیم هستیم
12
آنگاه آنها را به صورت آسمانهای هفتگانه در دو روز استوار کرد و در هر آسمانی امرش را وحی کرد، و آسمان دنیا را به چراغها[ی ستارگان] آراستیم و آن را محفوظ داشتیم، این اندازه آفرینی [خداوند] پیروزمند داناست
13
و اگر رویگردان شدند بگو شما را از صاعقهای مانند صاعقه عاد و ثمود هشدار میدهم
14
چنین بود که پیامبران آنان پیش از آنان و پس از آنان آمدند که جز خداوند را مپرستید، گفتند اگر پروردگارمان میخواست فرشتگانی میفرستاد، پس ما رسالت شما را منکریم
15
اما قوم عاد در آن سرزمین به ناحق سرکشی کردند و گفتند چه کسی از ما پرتوانتر است؟ آیا ننگریستهاند که خداوندی که آنان را آفریده است، از آنها پرتوانتر است؟ [این چنین بود که] آیات ما را انکار میکردند
16
آنگاه بر ایشان بادی سخت سرد، در روزهای شوم، فرستادیم که به آنان عذاب رسواگر را در زندگانی دنیا بچشانیم و عذاب اخروی رسواگرتر است، و آنان یاری نیابند
17
و اما قوم ثمود هدایتشان کردیم، ولی سرگشتگی را از هدایت خوشتر داشتند، آنگاه به خاطر کار و کردارشان، صاعقه عذاب رسواگر آنان را فرو گرفت
18
و کسانی را که ایمان آورده و پروا پیشه کرده بودند رهاندیم
19
و روزی [باشد] که دشمنان خدا به سوی دوزخ گرد آیند، و به همدیگر فرارسند
20
تا چون به آنجا رسند، گوشها و چشمها و پوستهایشان درباره آنچه کردهاند، بر آنان گواهی دهند
21
به پوستهایشان گویند چرا بر ما گواهی دادید؟ گویند ما را خداوندی که هر چیز را به سخن درآورد، به سخن درآورده است، و او شما را نخست بار [که چیزی نبودید] آفرید، و به سوی او باز گردانده میشوید
22
و شما پردهپوشی نمیکردید از اینکه مبادا گوشهایتان و چشمهایتان و پوستهایتان بر شما گواهی دهند، [بلکه از این روی بود که] گمان میکردید که خداوند بسیاری از کار و کردارتان را نمیداند
23
و این گمان شما بود که در حق پروردگارتان میپنداشتید که شما را هلاک کرد و از زیانکاران شدید
24
پس اگر شکیباییورزند، آتش [دوزخ] جایگاه آنان است، و اگر بخشایش طلبند، از بخشودگان نیستند
25
و برای آنان همنشینانی گماشتیم که حال و آیندهشان را در نظر ایشان آراسته جلوه دادند، و در میان امتهایی از جن و انس که پیش از ایشان بودهاند، حکم [عذاب] در حق ایشان تحقق یافت که ایشان زیانکار بودند
26
و کافران گویند به این قرآن گوش مدهید و در اثنای خواندن آن سخنان بیهوده بگویید، باشد که پیروز شوید
27
پس به کافران عذابی سخت بچشانیم، و بر وفق بدترین کاری که کردهاند ایشان را جزا دهیم
28
چنین است که جزای دشمنان خدا آتش [دوزخ] است، که در آنجا سرایی جاودانه داشته باشند، که کیفر آن است که به آیات ما انکار میورزیدند
29
و کافران گویند پروردگارا کسانی را از جن و انس که ما را گمراه کردند، به ما نشان بده که به زیر گامهایمان در اندازیمشان که از فروماندگان باشند
30
بیگمان کسانی که گویند پروردگار ما خداوند است، سپس پایداری ورزند، فرشتگان بر آنان نازل شوند [و گویند] که مترسید و اندوهگین مباشید و مژده باد شما را به بهشتی که به شما وعده داده بودند
Sonraki 24 ayet →