1
کتابی است که از سوی خداوند پیروزمند فرزانه فرو فرستاده شده است
2
کتاب آسمانی را به راستی و درستی بر تو نازل کردهایم، پس خداوند را در حالی که دین خود را برای او پاک و پیراسته میداری بپرست
3
هان دین خالص خدای راست، و کسانی که به جای او سرورانی به پرستش میگیرند [و مدعی میشوند] آنان را جز برای این نمیپرستیم که ما را با تقربی به خداوند نزدیک گردانند، بیگمان خداوند در آنچه ایشان در آن اختلاف دارند، در میانشان داوری خواهد کرد، که خداوند کسی را که دروغزن کفران پیشه است، هدایت نمیکند
4
اگر خداوند میخواست که فرزندی [برای خود] برگزیند، آنچه میخواست از میان آنچه آفریده است، بر میگزید، اما او [از این نسبتها] منزه است، او خداوند یگانه قهار است
5
که آسمانها و زمین را به حق آفریده است، و شب را بر روز و روز را بر شب میگستراند، و خورشید و ماه را رام کرده است، همه تا سرآمدی معین سیر میکنند، هان او پیروزمند آمرزگار است
6
شما را از تنی یگانه آفرید، سپس همسرش را از او پدید آورد، و برای شما هشت قسم از چارپایان آفرید، و خود شما را در شکم مادرانتان، آفرینشی پس از آفرینشی در میان تاریکیهای سهگانه میآفریند، این چنین است خداوند پروردگارتان، که فرمانروایی او راست، خدایی جز او نیست، پس چگونه به بیراهه میروید؟
7
اگر کفرانبورزید، بدانید که خداوند از شما بینیاز است، ولی در عین حال کفران را هم بر بندگان خویش نمیپسندد، و اگر سپاس بگزارید آن را بر شما میپسندد، و هیچ بردارندهای بار گناه دیگری را برندارد، سپس بازگشتتان به سوی پروردگارتان است، آنگاه شما را از [حقیقت و نتیجه] آنچه کردهاید، آگاه میسازد، که او دانای راز دلهاست
8
و چون به انسان رنجی رسد پروردگارش را -انابت کنانمیخواند، سپس چون نعمتی از سوی خویش به او ارزانی دارد، فراموش میکند که پیشتر چه دعایی به درگاه او داشت، و برای خداوند همتایانی قائل میشود که [دیگران را هم] از راه او گمراه سازد، بگو با کفر خویش اندکی [از زندگانی] بهرهمند شو که [سرانجام] تو از دوزخیانی
9
آیا کسی که در پاسهایی از شب، گاه به سجده و گاه بر پا، نیایشگر است و از آخرت بیم و به رحمت پروردگارش امید دارد [بهتر است یا مشرک غافل ناسپاس]، بگو آیا کسانی که میدانند، با کسانی که نمیدانند برابرند؟ [هرگز] فقط خردمندانند که پند میگیرند
10
بگو ای بندگان مؤمن من از پروردگارتان پروا کنید، برای کسانی که در این دنیا نیکی کنند، پاداش نیکوست، و زمین خدا گسترده است [از هجرت مهراسید] همانا پاداش شکیبایان بیحساب و به تمامی داده خواهد شد
11
بگو فرمان یافتهام که خداوند را -در حالی که دینم را برای او پاک و پیراسته میدارمبپرستم
12
و فرمان یافتهام که نخستین مسلمان [این امت] باشم
13
بگو من اگر از امر پروردگارم سرپیچی کنم، از عذاب روزی سهمگین میترسم
14
بگو خداوند را -در حالی که دینم را برایش پیراسته میدارممیپرستم
15
شما هم هر چه میخواهید به جای او بپرستید، بگو زیانکاران [واقعی] کسانی هستند که به خویشتن و خانوادهشان در روز قیامت زیان رساندهاند، هان این است زیانمندی آشکار
16
آنان را از فرازشان سایبانهایی از آتش است، و از فرودشان هم سایبانهایی، این همان است که خداوند بدان بندگانش را میترساند، ای بندگان من از من پروا کنید
17
و کسانی که از طاغوت پرهیز کردهاند از اینکه بپرستندش، و به سوی خداوند باز گشتهاند، بشارت [/بهشت] ایشان راست، پس بندگانم را بشارت ده
18
همان کسانی را که قول [نیک و حق] را میشنوند و آنگاه از بهترین آن پیروی میکنند، اینانند که خداوند هدایتشان کرده است و اینانند که خردمندانند
19
آیا کسی که حکم عذاب بر او تحقق یافته [و دوزخی] است، آیا تو کسی را که در دوزخ است میرهانی؟
20
ولی کسانی که از پروردگارشان پروا داشتهاند، غرفههایی دارند که بر فراز آنها غرفههایی ساخته شده است، [و] از فرو دست آن جویباران جاری است، این وعده الهی است [و] خداوند در وعده[اش] خلاف نمیکند
21
آیا ننگریستهای که خداوند از آسمان آبی فرو فرستاد و آن را در [مخزن] چشمهساران در دل زمین راه داد، سپس بدان کشت گوناگون بر میآورد، سپس [آن کشت] میخشکد و آن را زرد میبینی، سپس آن را خرد و خوار میکند، در این امر برای خردمندان یادآوری است
22
آیا کسی که خداوند دلش را به اسلام گشاده داشته است، و از سوی پروردگارش برخوردار از نوری [هدایت] است [همانند سختدلان است؟]، پس وای بر آنان که از ترک یاد الهی، سخت دل هستند، اینانند که در گمراهی آشکارند
23
خداوند بهترین سخن را در هیئت کتابی همگون و مکرر فرو فرستاد، که پوستهای کسانی که از پروردگارشان خشیت دارند از آن به لرزه در آید، سپس [آرامش یابند و] پوستهایشان و دلهایشان با یاد خدا نرم شود، این هدایت الهی است که به آن هر کس را که بخواهد به راه میآورد، و هر کس که خداوند بیراهش گذارده باشد، رهنمایی ندارد
24
آیا کسی که روز قیامت از بدترین عذاب جان به در برد [مانند کسی است که از آن در امان نیست؟]، و به ستمکاران [مشرک] گفته شود [نتیجه] کاری را که کرده بودید بچشید
25
پیشینیان آنان هم تکذیب [پیامبران و کتب آسمانی] پیشه کردند، آنگاه عذاب به نحوی که گمانش را نمیبردند بر سرشان آمد
26
سپس خداوند به آنان در زندگانی دنیا خفت و خواری چشانید، و اگر میدانستند عذاب اخروی سهمگینتر است
27
و برای مردم در این قرآن از هر گونه مثل زدهایم، باشد که پندگیرند
28
که قرآنی است عربی [/شیوا] بدون کژی و کاستی، باشد که پروا پیشه کنند
29
خداوند مثلی میزند از مردی [/بردهای] که چند شریک درباره او ستیزجو و ناسازگارند و مردی [/بردهای] که [بیمدعی] ویژه یک مرد است، آیا این دو برابر و همانندند، سپاس خدای راست، ولی بیشترینه آنان نمیدانند
30
تو میرا هستی و آنان هم میرا هستند
Sonraki 30 ayet →