1
ص [صاد] سوگند به قرآن پندآموز
2
آری کافران گرفتار حمیت [جاهلیت] و ستیزهجوییاند
3
چه بسیار نسلها که پیش از ایشان نابودشان کردیم و فریاد خواستند اما زمان، زمان گریز [و رهایی] نبود
4
و شگفتی میکردند که [پیامبر] هشداردهندهای از خودشان به سراغ آنان آمده است، و کافران گفتند این جادوگر دروغزن است
5
آیا همه خدایان را خدای یگانهای میسازد، این امر عجیبی است
6
و بزرگان ایشان به راه خود رفتند و گفتند که بروید و بر [عبادت] خدایان خود شکیبایی پیشه کنید، که این امر مطلوب است
7
ما چنین چیزی در آیین اخیر نشنیدهایم این جز از خود بر ساختن نیست
8
آیا از میان همه ما قرآن بر او نازل شده است؟ بلکه ایشان از یاد من در شک و شبههاند، یا هنوز عذاب مرا نچشیدهاند
9
یا گنجینههای رحمت پروردگار پیروزمند بخشندهات در اختیار آنان است؟
10
یا فرمانروایی آسمانها و زمین و مابین آنها از آن ایشان است، پس با نردبانها فراروند
11
در آنجا سپاهی است از همدستان که شکست خوردنی است
12
پیش از آنان قوم نوح و عاد و فرعون صاحب سپاه، تکذیب [پیامبران را] پیشه کردند
13
و نیز ثمود و قوم لوط و اصحاب ایکه، این جماعتها
14
یکایک آنان جز تکذیب پیامبران کاری نکردند، و لذا عقاب من [در حق آنان] تحقق یافت
15
و اینان جز بانگ مرگبار یگانهای را انتظار نمیکشند که فروگذار نمیکند
16
و ادعا کردند که پروردگارا کارنامه ما را پیش از روز حساب، هر چه زودتر به ما بده
17
بر آنچه میگویند شکیبایی کن، و از بنده ما داوود یاد کن که هم توانمند بود و هم توبه کار
18
ما کوهها را همراه او رام کرده بودیم که شامگاهان و بامدادان همنوا با او تسبیح میگفتند
19
و پرندگان را که گرد آینده بودند و همه باز گردنده
20
و فرمانروایی او را استوار داشتیم و به او پیامبری و نفوذ کلامی فیصلهبخش بخشیده بودیم
21
و آیا خبر اصحاب دعوی به تو رسیده است که از دیوار محراب او بالا رفتند
22
آنگاه که [ناگهان] بر داوود وارد شدند و او از ایشان هراسید، گفتند مترس، اصحاب دعوایی هستیم که بعضی از ما بر دیگری ستم کرده است، پس در میان ما به حق داوری کن، و بیداد مکن و ما را به راه راست رهنمایی کن
23
[یکی از آنان گفت] این دوست من است که نود و نه میش دارد، و من یک میش تنها دارم، و میگوید آن را هم به من واگذار و با من درشتگویی میکند
24
[داوود] گفت به راستی با خواستن میش تو و افزودنش به میشهای خود، در حق تو ستم کرده است، و بسیاری از شریکان هستند که در حق همدیگر ستم میکنند، مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته پیش گرفته باشند، و ایشان [به واقع] اندکشمارند، و داوود دانست که ما او را آزمودهایم، آنگاه به درگاه پروردگارش استغفار کرد، و به سجده در افتاد و توبه کرد
25
آنگاه این امر را بر او آمرزیدیم، و او در نزد ما تقرب و نیک سرانجامی داشت
26
ای داوود ما تو را در روی زمین خلیفه [خود] برگماشتهایم، پس در میان مردم به حق داوری کن، و از هوی و هوس پیروی مکن، که تو را از راه خدا گمراه کند، بیگمان کسانی که از راه خدا گمراه میشوند عذاب سخت و سنگینی در پیش دارند چرا که روز حساب را فراموش کردهاند
27
و ما آسمان و زمین و مابین آنها را بیهوده نیافریدهایم، این پندار کسانی است که کفر ورزیدهاند، و وای بر کسانی که کفرورزیدهاند از [عذاب] آتش دوزخ
28
آیا کسانی را که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، همانند مفسدان در زمین قرار میدهیم، یا آیا پارسایان را مانند فاجران میشماریم؟
29
کتابی است مبارک که آن را بر تو فرو فرستادهایم، تا در آیات آن اندیشه کنند، و خردمندان از آن پند گیرند
30
و به داوود سلیمان را بخشیدیم، چه نیکو بندهای که تواب بود
Sonraki 30 ayet →