2
سوگند به قرآن حکمتآموز
5
[این کتاب] فرو فرستاده [خداوند] پیروزمند مهربان است
6
تا قومی را که پدرانشان هشدار نیافته بودند، و خود غافلند، هشدار دهی
7
به راستی که حکم [عذاب] بر بیشترینه آنان تحقق یافته است و ایشان ایمان نمیآورند
8
ما بر گردنهایشان غفلهایی نهادهایم تا [دستانشان را بسته است به گردنها و] چانههایشان و ایشان سرهایشان به بالا و نگاهشان به پایین است
9
و در پیشاپیش آنان سدی و در پشتشان هم سدی نهادهایم و بر [دیدگان] آنان پردهای افکندهایم، لذا نمیتوانند دید
10
برای ایشان یکسان است چه هشدارشان دهی، چه هشدارشان ندهی، ایشان ایمان نمیآورند
11
تنها کسی را توانی هشدار داد که از پند [/ کتاب آسمانی] پیروی کند و به نادیده از خدای رحمان بهراسد، پس او را به آمرزش و پاداشی ارجمند بشارت ده
12
ما خود مردگان را [از نو] زنده میکنیم و آنچه در گذشته انجام دادهاند، و حتی نقش گامهایشان را مینویسیم، و همه چیز را در کتابی روشنگر بر شماردهایم
13
و برای آنان مثلی بزن از شهروندانی که پیامبران به آنجا [نزدشان] آمدند
14
آنگاه که به نزد آنان دو تن را فرستادیم، و آنان را دروغگو شمردند، سپس جانب آنان را با [فرستادن] سومین فرد استوار داشتیم، آنگاه [همگی] گفتند ما به سوی شما [به رسالت] فرستاده شدهایم
15
گفتند شما جز بشری همانند ما نیستید، و خدای رحمان چیزی فرو نفرستاده است، شما چیزی جز دروغ نمیگویید
16
گفتند پروردگار ما میداند که ما به سوی شما [به رسالت] فرستاده شدهایم
17
و بر عهده ما جز پیامرسانی آشکار چیزی نیست
18
گفتند ما به شما فال بد میزنیم، اگر دست برندارید، شما را سنگسار میکنیم، و از ما عذابی دردناک به شما میرسد
19
گفتند فال بدتان با شماست، آیا چون اندرز داده شوید [باید فال بد بزنید؟]، حق این است که شما قومی تجاوزپیشهاید
20
و مردی از دوردست شهر شتابان آمد، گفت ای قوم من از فرستادگان [/پیامبران] پیروی کنید
21
از کسانی که از شما پاداشی نمیخواهند و خود رهیافتهاند، پیروی کنید
22
و مرا نرسد که کسی را که مرا آفریده است، و شما هم به سوی او بازگردانده میشوید، نپرستم
23
آیا به جای او خدایانی را به پرستش گیرم که اگر خدای رحمان بلایی در حق من اراده کند، شفاعت ایشان مرا سود ندهد و نتوانند مرا نجات دهند
24
من در آن صورت در گمراهی آشکارم
25
پس سخن مرا بشنوید [و شهادت دهید] که من به پروردگارتان ایمان آوردهام
26
گفته شود وارد بهشت شو، گوید ای کاش قوم من میدانستند
27
این را که پروردگارم مرا آمرزیده است، و مرا از گرامیان قرار داده است
28
و ما بر سر قوم او، پس از او، سپاهی از آسمان فرو نفرستادیم، و ما فرو فرستنده [آن] نبودیم
29
آن جز بانگ مرگباری یگانه نبود، آنگاه ایشان خاموش شدند
30
ای دریغ بر بندگان، هیچ پیامبری برای آنان نیامد، مگر آنکه او را ریشخند کردند
Sonraki 30 ayet →