1
ای پیامبر از خداوند پروا کن و از کافران و منافقان اطاعت مکن، که خداوند دانای فرزانه است
2
و از آنچه از پروردگارت به تو وحی میشود پیروی کن، که خداوند از آنچه میکنید آگاه است
3
و بر خداوند توکل کن و خداوند کارسازی را بسنده است
4
خداوند برای هیچ مردی دو دل در درونش ننهاده است، و همسرانتان را که با آنان ظهار میکنید مادر [حقیقی] شما نگردانده است، و پسر خواندگانتان را نیز فرزند [حقیقی] شما نگردانده است این سخن شماست که [ندانسته] به زبان میآورید، و خداوند حق را میگوید و به راه [راست] هدایت میکند
5
آنان را به [نام] پدرانشان بخوانید که نزد خداوند دادگرانهتر است، و اگر پدرانشان را نمیشناسید در آن صورت برادران دینی و آزاد کردگان شما هستند، و بر شما در آنچه اشتباه کردهاید گناهی نیست مگر در آنچه دلهایتان قصد آن را دارد، و خداوند آمرزگار مهربان است
6
پیامبر از خود مؤمنان به آنها نزدیکتر و سزاوارتر است و همسران او در حکم مادران ایشان هستند، و خویشاوندان در [حکم و] کتاب الهی نسبت به همدیگر از سایر مؤمنان و مهاجران سزاوارتر [به ارث بردن]، هستند، مگر آنکه در حق دوستانتان وصیتی نیک انجام دهید [که بیاشکال است]، و این در کتاب آسمانی نوشته شده است
7
چنین بود که از پیامبران پیمانشان را گرفتیم و نیز از تو و از نوح و ابراهیم و موسی و عیسی بن مریم، و از ایشان پیمان اکید گرفتیم
8
تا [سرانجام] درستکاران را از درستکاریشان بپرسد و برای کافران عذابی دردناک آماده ساخته است
9
ای مؤمنان نعمت الهی را بر خودتان یاد کنید آنگاه که سپاهیانی بر شما تاختند، سپس، بر آنان تندبادی فرستادیم و سپاهیانی که آنها را نمیدیدید و خداوند به آنچه میکنید بیناست
10
آنگاه از فراز و فرودتان به سراغ شما [به هجوم] آمدند، و آنگاه که چشمها برگشت و جانها به گلوگاهها رسید، و در حق خداوند گمانهایی [ناروا] کردید
11
آنجا بود که مؤمنان [به محنت] آزموده شدند، و تکانی سخت خوردند
12
و آنگاه که منافقان و بیماردلان گفتند که خداوند و پیامبر او جز وعده فریبآمیز به ما ندادهاند
13
و آنگاه که گروهی از آنان گفتند ای اهل مدینه شما را جای ماندن نیست، بازگردید، و گروهی از ایشان از پیامبر اجازه [قعود] خواستند [و به بهانه] میگفتند خانههای ما بیحفاظ است، و آن بیحفاظ نبود، هیچ قصدی جز فرار نداشتند
14
و چون از حوالی آن [شهر] بر ایشان وارد شوند، سپس از ایشان اقرار به شرک طلب کنند، آن را انجام دهند و سپس در آنجا جز اندکی درنگ نخواهند کرد
15
و همینان بودند که پیشترها با خداوند پیمان بسته بودند که [پایداری ورزند و] پشت نکنند، و پیمان الهی بازخواست دارد
16
بگو فرار از مرگ یا کشته شدن، اگر بگریزید برایتان [نهایتا] سودی ندارد، و در آن صورت هم جز اندکی [از زندگی] برخوردار نخواهید شد
17
اگر خداوند در حق شما بلا یا رحمتی خواسته باشد، چه کسی شما را در برابر خداوند نگاه میدارد؟ و در برابر خداوند یار و یاوری برای خود نخواهند یافت
18
به راستی که خداوند از میان شما، بازدارندگان [/کارشکنان] را میشناسد، و نیز کسانی را که به دوستان خود میگویند به راه ما بیایید، و جز اندکی در کارزار شرکت نمیکنند
19
و در حق شما بسیار بخیلاند و چون بیمی فرارسد، میبینیشان در حالتی که دیدگانشان میگردد مانند کسی که از نزدیکی مرگ بیهوش شده باشد، به سوی تو مینگرند، و چون آن بیم برطرف شود، به شما با زبانهای تند و تیز خویش آزار میرسانند، و آزمند مال [غنایم]اند، اینانند که ایمان نیاوردهاند و خداوند اعمالشان را تباه [و باطل] میگرداند و این بر خداوند آسان است
20
اینان گمان میبرند که هنوز "گروه مشرکان همدست" [از صحنه به در] نرفتهاند و اگر گروه مشرکان همدست برگردند، خوش دارند که کاش بیابانی و در میان بادیهنشینان باشند و از اخبار شما پرس و جو کنند، و اگر در میان شما بودند، جز اندکی کارزار نمیکردند
21
به راستی که برای شما و برای کسی که به خداوند و روز بازپسین امید [و ایمان] دارد و خداوند را بسیار یاد میکند، در پیامبر خدا سرمشق نیکویی هست
22
و چون مؤمنان [هجوم] گروه مشرکان همدست را دیدند، گفتند این همان است که خداوند و پیامبرش به ما وعده داده بودند و خداوند و پیامبر او [در امید بخشیدن به ما] راست گفتهاند، و [در نهایت] جز بر ایمان و تسلیم آنان نیفزاید
23
از میان مؤمنان مردمی هستند که در پیمانی که با خداوند بستهاند، راست و درست رفتار کردهاند، و از ایشان کسی هست که عهد خویش [تا پایان حیات] به سر برده است، و کسی هست که [شهادت را] انتظار میکشد، و هیچ گونه تغییر و تبدیلی در کار نیاوردهاند
24
تا خداوند درستکاران را بر وفق درستیشان پاداش دهد، و منافقان را اگر خواهد عذاب کند یا از آنان درگذرد، بیگمان خداوند آمرزگار مهربان است
25
و خداوند کافران را در عین غیظ و غضبشان بازگرداند، که هیچ کامی نیافتند، و خداوند در کارزار مؤمنان را حمایت و کفایت کرد، و خداوند توانای پیروزمند است
26
و آن عده از اهل کتاب را که از آنان [احزاب/گروه مشرکان همدست] پشتیبانی کردند، از برج و باروهاشان فرود آورد و در دلشان هراس افکند، چندانکه گروهی از ایشان را کشتید و گروهی را به اسارت گرفتید
27
و سرزمینشان و خانه و کاشانههاشان و مال و منالشان را به شما میراث داد، و نیز سرزمینی را که هنوز پا به آنجا نگذارده بودید، و خداوند بر هر کاری تواناست
28
ای پیامبر به همسرانت بگو اگر زندگانی دنیا و تجمل آن را میخواهید پس بیایید تا بهرهمندتان سازم و به رهایشی نیکو رهایتان کنم
29
و اگر خداوند و پیامبر او و سرای آخرت را میخواهید بدانید که خداوند از برای نیکوکاران شما پاداشی بزرگ آماده ساخته است
30
بگو ای زنان پیامبر هر کس از شما مرتکب کار ناشایست آشکار شود، عذاب او دوچندان میشود و این امر بر خداوند آسان است
Sonraki 30 ayet →