2
آیا مردم گمان میبرند که رهایشان کنند که [به زبان] بگویند ایمان آوردهایم و ایشان را نمیآزمایند؟
3
و به راستی پیشینیان آنان را آزمودهایم، و بیشک خداوند راستگویان و دروغگویان را معلوم میدارد
4
یا کسانی که کارهای ناروا انجام میدهند گمان میبرند که بر ما پیشی میگیرند، چه بد است داوریشان
5
هرکس که به لقای الهی امید داشته باشد [بداند که] اجل مقرر الهی فرارسنده است و او شنوای داناست
6
و هرکس [در راه حق] بکوشد، به سود خویش کوشیده است، بیگمان خداوند از جهانیان بینیاز است
7
و کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند سیئاتشان را از ایشان میزداییم و به بهتر از آنچه کردهاند پاداششان دهیم
8
و انسان را سفارش کردهایم که به پدر و مادرش نیکی کند و [میگوییم] اگر تو را واداشتند که چیزی را که بدان علم نداری شریک من گردانی، پس از آن دو اطاعت مکن، چرا که بازگشت شما به سوی من است و آنگاه به [حقیقت] آنچه میکردید آگاهتان میسازم
9
و کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، در زمره شایستگان در میآوریمشان
10
و از مردم کسی هست که میگوید به خدا ایمان آوردهایم و چون در راه خدا رنج و آزار بیند، آزارگری مردم را همچون عذاب الهی پندارد، و اگر نصرتی از سوی پروردگارت فراز آید، میگویند ما همراه شما بودیم، آیا خداوند به آنچه در دلهای جهانیان هست آگاهتر نیست؟
11
و خداوند مؤمنان را [نیک] میشناسد و منافقان را [نیک] میشناسد
12
و کافران به مؤمنان گویند از راه ما پیروی کنید ما گناهانتان را به گردن میگیریم، ولی در حقیقت هیچ باری از گناهان ایشان را به گردن نگیرند، که ایشان دروغگو هستند
13
و باشد که بار گناهان خودشان و بار گناهانی علاوه بر بار گناهان خودشان را بر دوش گیرند، و روز قیامت از آنچه افتراء میبستند خواهندشان پرسید
14
و به راستی نوح را به سوی قومش [به رسالت] فرستادیم و در میان آنان هزار سال منهای پنجاه سال به سر برد، آنگاه طوفان [سیل و بلا] آنان را فرو گرفت، در حالی که ایشان ستمکار [مشرک] بودند
15
آنگاه او و کشتینشینان را نجات دادیم و آن را مایه عبرت جهانیان گرداندیم
16
و ابراهیم را [به رسالت فرستادیم] آنگاه که به قومش گفت خداوند را بپرستید و از او پروا کنید، این اگر بدانید برایتان بهتر است
17
شما فقط بتهایی را به جای خداوند میپرستید و بهتانی برساختهاید، بیگمان کسانی که به جای خداوند میپرستید اختیار روزی شما را ندارند، پس روزی را نزد خداوند بجویید و او را بپرستید و او را سپاس بگزارید، که به سوی او بازگردانده میشوید
18
و اگر [پیامبر را] دروغگو انگارید بدانید که امتهای پیش از شما هم تکذیب پیشه کردند، و بر عهده پیامبر جز پیامرسانی آشکار نیست
19
آیا نیندیشیدهاند که خداوند چگونه آفرینش را آغاز میکند و سپس بازش میگرداند، بیگمان این بر خداوند آسان است
20
بگو در زمین سیر و سفر کنید و بنگرید خداوند چگونه آفرینش را آغاز کرده است و سپس نشاه آخرت را پدید میآورد، بیگمان خداوند بر هر کاری تواناست
21
هرکس را که بخواهد عذاب میکند و بر هرکس که بخواهد رحمت میآورد، و به سوی او بازگردانده میشوید
22
و شما چه در زمین و چه در آسمان از خداوند گریز و گزیری ندارید و در برابر خداوند یار و یاوری ندارید
23
و کسانی که آیات الهی و لقای او را منکر شدند اینانند که از رحمت من نومید شدند، و اینانند که عذابی دردناک [در پیش] دارند
24
آنگاه پاسخ قومش جز این نبود که گفتند او را بکشید یا بسوزانید، سپس خداوند او را از آتش نجات داد، بیگمان در این امر مایههای عبرتی برای اهل ایمان است
25
و گفت همانا به جای خداوند بتانی را میپرستید که در زندگانی دنیا مایه دوستیورزیدن بین شماست، سپس روز قیامت بعضی از شما بعض دیگر را رد و تخطئه میکند و بعضی از شما بعض دیگر را لعنت میکند، و سرا و سرانجام شما آتش دوزخ است و یاوری ندارید
26
آنگاه لوط به او [ابراهیم] ایمان آورد، و [ابراهیم] گفت من به سوی پروردگارم مهاجرم، بیگمان او پیروزمند فرزانه است
27
و به او اسحاق و یعقوب را بخشیدیم و در میان زاد و رود او پیامبری و کتاب آسمانی قرار دادیم و پاداش او را در دنیا به او دادیم و او در آخرت از شایستگان است
28
و لوط را نیز [به رسالت فرستادیم]، آنگاه که به قومش گفت شما ناشایستی را مرتکب میشوید که هیچکس از مردم جهان در آن بر شما پیشدستی نکرده است
29
آیا شما با مردان میآمیزید و راه و پیوند [طبیعی] را میبرید و در انجمنتان مرتکب زشتکاری میشوید؟ آنگاه پاسخ قومش جز این نبود که گفتند اگر از راستگویان هستی عذاب الهی را [هماکنون] بر سرما بیاور
30
[لوط] گفت پروردگارا مرا در برابر تباهکاران یاری ده
Sonraki 30 ayet →