1
بزرگا کسی که فرقان را بر بندهاش نازل کرد تا هشداردهنده جهانیان باشد
2
کسی که فرمانروایی آسمانها و زمین از آن اوست، و فرزندی برنگزیده است، و در فرمانروایی شریکی ندارد، و همهچیز را آفریده است و به اندازهاش مقرر داشته است
3
و [مشرکان] به جای او خدایانی را به پرستش گرفتهاند که چیزی نیافریدهاند و خود آفریده شدهاند، و برای خود اختیار زیان و سودی ندارند و اختیار میراندن و زندهداشتن و برانگیختن ندارند
4
و کافران گفتند این [قرآن] جز افترایی نیست که آن را بر ساخته است و گروهی دیگر بر آن یاریش دادهاند، به راستی که ستم و بهتانی در میان آوردند
5
و گفتند افسانههای پیشینیان است که برای خود نسخه بر داشته است، و آن بامداد و شامگاه بر او خوانده میشود
6
بگو آن را کسی نازل کرده است که نهانیهای آسمان و زمین را میداند، او آمرزگار مهربان است
7
و گفتند این چه پیامبری است که غذا میخورد و در بازارها راه میرود، چرا فرشتهای با او فرستاده نشده است که همراه او هشداردهنده باشد؟
8
یا چرا گنجی بر او نازل نمیشود، یا چرا باغی ندارد که از [بار و بر] آن بخورد، و مشرکان گفتند که جز از مردی جادوزده پیروی نمیکنید
9
بنگر که چگونه برای تو مثل میزنند و گمراه شدهاند و راهی [به جایی] نمیتوانند برد
10
بزرگا کسی که اگر خواهد برای تو بهتر از این پدید آورد بوستانهایی که جویباران از فرودست آن جاری است، و برایت کوشکها قرار دهد
11
حق این است که قیامت را انکار کردهاند، و برای منکر قیامت آتشی فروزان آماده ساختهایم
12
چون [دوزخ] از فاصلهای دور آنان را ببیند، خشم و خروشی از آن میشنوند
13
و چون دست و پا بسته در تنگنایی از آن انداخته شوند، آنجاست که زاری کنند
14
امروز یک بار زاری مکنید، بلکه بسیار زاری کنید
15
بگو آیا این بهتر است یا بهشت جاویدانی که به پرهیزگاران وعده داده شده است که پاداش و سرانجام آنان است
16
در آنجا هر چه خواهند هست و جاویدانند، این بر پروردگارت وعدهای واجب است
17
و روزی که آنان را با آنچه به جای خدا پرستیدهاند، گرد آورد، [به آنان] گوید آیا شما این بندگان مرا گمراه کردید؟ یا آنکه خود ایشان ره گم کردند؟
18
گویند پاکا که تویی، ما را نرسد که به جای تو سروری بگیریم، ولی ایشان و پدرانشان را چندان برخوردار گرداندی که پند [قرآن] را فراموش کردند، و قومی سردرگم شدند
19
و به راستی گفتههای [باطل] شما را تخطئه کردند، پس نه چارهای توانید و نه نصرتی یابید، و هر کس از شما که ستم [شرک]ورزیده باشد، به او عذابی سهمگین میچشانیم
20
و پیش از تو کسی از پیامبران را نفرستادیم مگر آنکه غذا میخوردند و در بازارها راه میرفتند، و بعضی از شما را مایه آزمون بعضی دیگر ساختهایم آیا شکیبایی میورزید؟ و پروردگار تو بیناست
21
و کسانی که به لقای ما امید ندارند گویند چرا فرشتگان بر ما نازل نمیشوند، یا چرا پروردگارمان را نمیبینیم؟ در دلشان استکباریورزیدند و سرکشی بزرگی کردند
22
روزی که فرشتگان را ببینند، آن روز بشارتی برای گناهکاران نیست، و گویند حرمان نصیب شماست
23
و به هرگونه کاری که کردهاند میپردازیم و آن را هیچ و پوچ میگردانیم
24
در آن روز بهشتیان خوش جایگاهتر و مرفهترند
25
و روزی که آسمان با ابرها بشکافد و فرشتگان فرو فرستاده شوند
26
در چنین روزی فرمانروایی بر حق از آن خداوند رحمان است، و روزی است که بر کافران سخت و سنگین است
27
و روزی است که ستمکار [مشرک] دست [حسرت] میگزد و میگوید کاش من راه [پیروی از] پیامبر را پیش میگرفتم
28
وای بر من کاش من فلانی را دوست نمیگرفتم
29
او مرا از پند [قرآن] پس از آنکه برایم آمده بود، دور و گمراه کرد، و شیطان تنها گذار انسان است
30
و پیامبر گوید پروردگارا قوم من این قرآن را وانهادند
Sonraki 30 ayet →