1
الر الف لام راء این آیات کتاب حکمتآموز است
2
آیا برای مردمان شگفتآور است که به مردی از ایشان وحی فرستادیم که مردم را هشدار ده و مؤمنان را بشارت ده که نزد پروردگارشان مقام و منزلتی راستین دارند، و کافران گفتند این جادوگری آشکار است
3
پروردگار شما همان کسی است که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر عرش استیلاء یافت، کار [جهان] را تدبیر میکند، شفیعی نیست مگر پس از اذن او، چنین است خداوند، پروردگارتان، او را بپرستید، آیا پند نمیگیرید؟
4
بازگشت همگی شما به سوی اوست، این وعده راست و درست خداوند است، هموست که آفرینش را آغاز کرده، سپس بازش میگرداند، تا کسانی را که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، دادگرانه جزا دهد، و کافران به خاطر کفری که ورزیدهاند، نوشابهای از آب گرم و عذابی دردناک [در پیش] دارند
5
اوست کسی که خورشید را روشن و ماه را تابان کرد و برای آن [ماه] منزلهایی معین کرد، تا شمار سالها و حساب [زندگی خود] را بدانید، خداوند این را جز به حق نیافریده است، و برای اهل معرفت آیات خود را به روشنی بیان میدارد
6
در پی یکدیگر آمدن شب و روز و در آنچه خداوند در آسمانها و زمین آفریده است، مایههای عبرتی برای پرواپیشگان است
7
کسانی که به لقای ما امید [و باور] ندارند و به زندگانی دنیا خشنودند و بر آن دل نهادهاند و هم آنان که از آیات ما غافلند
8
اینان به خاطر کار و کردارشان سرا و سرانجامشان دوزخ است
9
کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، پروردگارشان ایشان را به جزای ایمانشان به بوستانهای بهشتی پر از ناز و نعمت -که جویباران از فرودست آنان جاری استرهنمون میگردد
10
ندایشان در آنجا سبحانک اللهم و تحیتشان سلام و پایان دعایشان الحمد لله رب العالمین است
11
و اگر خداوند برای مردم به همان گونه که خیر را به شتاب میخواهند، شر را به پیش میانداخت، اجلشان به سر میآمد، آری ناامیدواران به لقائمان را وامیگذاریم که در طغیانشان سرگشته باشند
12
و چون انسان را رنجی رسد، ما را [در همه حال] چه بر پهلو خفته، چه نشسته، چه ایستاده بخواند، آنگاه چون رنجش را از او باز داریم، به راه خود رود، گویی ما را به خاطر رنجی که به او رسیده بود، به دعا نخوانده است، بدینسان در نظر اسرافکاران کار و کردارشان آراسته شده است
13
و به راستی اقوام پیش از شما را آنگاه که ستم پیشه کردند، نابود کردیم و پیامبرانشان برایشان معجزات آوردند ولی بر آن نبودند که ایمان بیاورند، بدینسان گناهکاران را جزا میدهیم
14
سپس شما را پس از ایشان در این سرزمین جانشین گرداندیم، تا بنگریم که چگونه رفتار میکنید
15
و چون آیات ما که روشن و شیواست، بر آنان خوانده شود، ناامیدواران به لقائمان [به پیامبر] میگویند قرآنی غیر از این بیاور، یا این را تغییر ده، بگو مرا نرسد که آن را از پیش خود تغییر دهم، جز از وحی که به من میشود، از چیزی پیروی نمیکنم، من اگر از پروردگارم نافرمانی کنم، از عذاب روز سهمگین میترسم
16
بگو اگر خداوند میخواست آن را بر شما نمیخواندم و خود خداوند هم شما را از آن آگاه نمیساخت، [بنگرید] که پیش از آن عمری در میان شما به سر بردهام، چرا تعقل نمیکنید؟
17
بدینسان کیست ستمکارتر از کسی که بر خداوند دروغ بندد، یا آیات او را دروغ انگارد، به راستی که گنهکاران رستگار نمیشوند
18
و به جای خداوند چیزی را میپرستند که نه زیانی به آنان میرساند و نه سودی، و میگویند اینان شفیعان ما در نزد خداوند هستند، بگو آیا خداوند را به چیزی که در آسمانها و زمین به آن علم ندارد، آگاهی میدهید؟ او پاک و منزه است از آنچه شریک او قرار میدهند
19
و مردم جز امتی واحده نبودند که سپس اختلاف پیدا کردند، و اگر وعده خداوند از پیش مقرر نگشته بود [به تاخیر حکم و عذاب] بین آنان در آنچه اختلاف دارند، داوری میشد
20
و میگویند چرا از سوی پروردگارش معجزهای بر او نازل نمیگردد؟ بگو [آگاهی از] غیب خاص خداوند است، پس انتظار بکشید من نیز از منتظران خواهم بود
21
و چون به مردم، بعد از رنجی که به ایشان رسیده است، راحتی بچشانیم، آنگاه است که در آیات ما بدسگالی میکنند، بگو خداوند مکراندیش چابکتری است، بیگمان فرشتگان ما هر مکری را که میورزید مینویسند
22
او کسی است که شما را در خشکی و دریا سیر میدهد و چون در کشتی نشینید، کشتیها ایشان را با بادی خوش پیش برد، و به آن شادمان شوند، [آنگاه] تندبادی بر آن بوزد و موج از هر سو به سوی آنان آید، و دانند که از هر سو گرفتار شدهاند، [آن وقت است که] خداوند را -در حالی که دین خود را برای او پاک و پیراسته دارندخوانند [و گویند] اگر از این [بلیه] نجاتمان دهی، بیشک از شاکران خواهیم بود
23
و چون نجاتشان دهد، آنگاه است که به ناحق در زمین سرکشی کنند، ای مردم بدانید که سرکشیتان به زیان شماست، بهرهوری [کوتاهی از] زندگانی دنیاست، سپس بازگشتتان به سوی ماست و شما را از [حقیقت و نتیجه] کار و کردارتان آگاه میسازیم
24
همانا داستان زندگانی دنیا، همانند داستان آبی است که آن را از آسمان فرو فرستادیم و رستنیهای خاک از آنچه مردمان یا چارپایان میخورند، با آن درهم آمیخت [و انبوه شد] تا آنجا که زمین گل و شکوفههایش را برآورد و آراسته گشت، و سپس اهلش گمان کردند که مهار کار در دست آنان است، [آنگاه] فرمان ما در شب یا روز در رسید و آن را چون محصول درو شده گرداندیم، گویی که دیروز هیچ چیز نبوده است، بدینسان آیات [خود] را برای اندیشهوران روشن و شیوا بیان میداریم
25
و خداوند به سوی دارالسلام [ سرای سلامت، بهشت] میخواند و هرکس را که بخواهد به راه راست هدایت میکند
26
برای نیکوکاران بهشت و [نعمتی] افزونتر هست، و بر چهره آنان غبار [رنج] و خواری ننشیند، اینان بهشتیانند و در آن جاودانهاند
27
و بدکرداران [بدانند که] جزای بدی همانند آن است، و بر چهرههای آنان غبار خواری نشیند، در برابر خداوند پشت و پناهی ندارند، گویی چهرههای آنان با تکههایی از شب تاریک پوشیده شده است، اینان دوزخیانند و در آن جاودانهاند
28
و روزی که همگی آنان را محشور گردانیم، آنگاه به مشرکان گوییم شما و شریکانی که قائل بودید، باشید و بنگرید، سپس بین ایشان جدایی اندازیم و شریکانی که ایشان قائل بودهاند گویند شما [به حقیقت] ما را نپرستیدهاید
29
آری خداوند بین ما و شما گواه بس که ما از عبادت شما به کلی بیخبر بودیم
30
آنجاست که هر کسی جزای آنچه در گذشته انجام داده است، میچشد، و به پیشگاه خداوند که سرور راستین آنهاست، بازبرده شوند، و بر ساختههایشان بر باد رود و از دید آنان ناپدید شود
Sonraki 30 ayet →