1
سوگند به چاشتگاه (یا روز)
2
و به شب گاهی که تیرگی افکند
3
بدرودت نگفت پروردگارت و نه خشمگین شد
4
و همانا انجام بهتر است تو را از آغاز
5
و هر آینه زود است دهدت پروردگارت تا خشنود شوی
6
آیا نیافتت یتیمی پس جای داد
7
و یافتت سر به گمی پس رهبری کرد
8
و یافتت گرانباری (عیالمند) پس بینیاز کرد
9
اما یتیم را پس خشم نیار
10
و اما دریوزه را پس نران (یا نهیب نزن)
11
و اما به نعمت پروردگار خویش پس زبان گشای