1
پرسید پرسشکنندهای از عذابی فرودآینده
2
برای کافران نیستش بازدارنده
3
از خدا خداوند نردبانها (معراجها)
4
بالاروند فرشتگان و روح بسویش در روزی که اندازه آن است پنجاه هزار سال
5
پس شکیبائی کن شکیبائی نکو
8
روزی که گردد آسمان چون روغن گداخته
9
و گردند کوهها چون پشم
10
و نپرسد دوستی دوستی را
11
نمایانیده شوند بدیشان دوست دارد گناهکار کاش فدیه میداد از عذاب آن روز پسرانش
12
و یارش (همسرش) و برادرش
13
و خویشاوندانی که پناهشدهند
14
و هر که در زمین است همگی پس برهاندش
15
نه چنین است همانا آن است شراره
17
میخواند آن را که پشت کرد و روی برتافت
19
همانا انسان آفریده شده است آزمند
20
گاهی که رسدش بدیی نالان
21
و گاهی که رسدش خوبیی خودداریکنان
23
آنان که بر نماز خویشند پیوستگان
24
و آنان که در خواستههای ایشان است بهره دانسته
26
آنان که تصدیق کنند به روز دین
27
و آنان که از عذاب پروردگار خویشند هراسان
28
همانا عذاب پروردگار ایشان است تا ایمن شده
29
و آنان که برای فرجهای خویشند نگهدارندگان
30
جز بر همسرانشان یا آنچه دارا است یمینهای ایشان که آنانند نانکوهیدگان
Sonraki 14 ayet →