1
سوگند به ابتدای روز [وقتی که خورشید پرتو افشانی می کند]
2
و سوگند به شب آن گاه که آرام گیرد،
3
که پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم و کینه قرار نداده است.
4
و بی تردید آخرت برای تو از دنیا بهتر است،
5
و به زودی پروردگارت بخششی به تو خواهد کرد تا خشنود شوی.
6
آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟
7
و تو را بدون شریعت نیافت، پس به شریعت هدایت کرد؟
8
و تو را تهیدست نیافت، پس بی نیاز ساخت؟
9
و اما [به شکرانه این همه نعمت] یتیم را خوار و رانده مکن
10
و تهیدست حاجت خواه را [به بانگ زدن] از خود مران
11
و نعمت های پروردگارت را بازگو کن.