1
درخواست کننده ای عذابی را که واقع شدنی است درخواست کرد،
2
[عذابی که] ویژه کافران است، [و] آن را بازدارنده ای نیست.
3
[این عذاب] از سوی خدای صاحب درجات است.
4
فرشتگان و روح در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است به سوی او بالا می روند.
5
پس صبر کن صبری نیکو [صبری که در کنارش جزع و ناخشنودی نباشد.]
6
دشمنان و مخالفان، آن [عذاب] را دور می بینند
7
و ما آن را نزدیک می بینیم.
8
روزی که آسمان چون فلز گداخته گردد
9
و کوه ها مانند پشم رنگینِ حلاجی شده شود
10
و هیچ خویشاوند و دوست صمیمی از [اوضاع و احوال] خویشاوند و دوست صمیمی اش نپرسد!
11
آنان را نشانشان می دهند [ولی به خاطر دل مشغولی خود هرگز به آنان توجه نکنند!] گنهکار آرزو می کند که ای کاش می توانست فرزندانش را در برابر عذاب آن روز فدیه و عوض دهد!
12
و نیز همسر و برادرش را
13
و قبیله و قومش را که [در دنیا] به او پناه می دادند،
14
و نیز همه کسانی را که در روی زمین اند تا [این فدیه و عوض] او را [از عذاب آن روز] نجات دهد!
15
این چنین نیست [که برایش راه نجاتی باشد] همانا آتش زبانه می کشد،
16
در حالی که دست و پا و پوست سر را بر می کند!!
17
هر که را به حق پشت کرده واز دعوت حق روی گردانده، می طلبد،
18
و آن را که ثروت جمع کرده و به ذخیره سازی و انباشتن پرداخته، می خواند؛
19
همانا انسان حریص و بی تاب آفریده شده است؛
20
چون آسیبی به او رسد، بی تاب است،
21
و هنگامی که خیر و خوشی [و مال و رفاهی] به او رسد، بسیار بخیل و بازدارنده است،
23
آنان که همواره بر نمازشان مداوم و پایدارند،
24
و آنان که در اموالشان حقّی معلوم است
25
برای درخواست کننده [تهیدست] و محروم [از معیشت و ثروت،]
26
و آنان که همواره روز پاداش را باور دارند،
27
و آنان که از عذاب پروردگارشان بیمناکند،
28
زیرا که از عذاب پروردگارشان ایمنی نیست،
29
و آنان که دامنشان را [از آلوده شدن به شهوات حرام] حفظ می کنند،
30
مگر در کام جویی از همسران و کنیزانشان که آنان در این زمینه مورد سرزنش نیستند.
Sonraki 14 ayet →