1
نام پروردگار بزرگ خويش را به پاكى ياد كن:
2
آن كه آفريد و درستاندام آفريد.
3
و آن كه اندازه معين كرد. سپس راه نمود.
4
و آن كه چراگاهها را رويانيد،
5
سپس خشك و سياه گردانيد.
6
زودا كه براى تو بخوانيم، مباد كه فراموش كنى.
7
مگر آنچه خدا بخواهد. اوست كه آشكارا و نهان را مىداند.
8
و تو را به كيش آسان توفيق دهيم.
9
اگر پند دادنت سود كند، پند ده.
10
آن كه مىترسد، پند مىپذيرد.
11
و بدبخت از آن دورى مىگزيند:
12
آن كه به آتش بزرگ جهنم درافتد،
13
و در آنجا نه بميرد و نه زنده باشد.
14
هر آينه پاكان رستگار شدند؛
15
آنان كه نام پروردگار خود را بر زبان آوردند و نماز گزاردند.
16
آرى، شما زندگى اين جهان را بر مىگزينيد،
17
حال آنكه آخرت بهتر و پايندهتر است.
18
اين سخن در صحيفههاى نخستين است:
19
صحيفههاى ابراهيم و موسى.