2
و به فرمان پروردگارش گوش دهد و حق بود كه چنين كند.
4
و هر چه را كه در درون دارد بيرون افكند و تهى گردد،
5
و به فرمان پروردگارش گوش دهد و حق بود كه چنين كند.
6
اى انسان، تو در راه پروردگارت رنج فراوان مىكشى؛ پس پاداش آن را خواهى ديد.
7
هر كس كه نامهاش را به دست راستش دهند،
8
زودا كه آسان از او حساب كشند،
9
و شادمان نزد كسانش باز گردد.
10
اما هر كس كه نامهاش از پشت سر داده شود،
11
زودا كه بگويد: واى بر من كه هلاك شدم.
12
و به آتش افروخته درآيد.
13
او در دنيا نزد كسانش شادمان زيسته بود.
14
و مىپنداشته است كه هرگز باز نخواهد گشت.
15
آرى پروردگارش او را مىديده است.
16
پس به شفق سوگند مىخورم،
17
و سوگند به شب و هر چه را فرو پوشد،
18
و سوگند به ماه چون فروغش كامل شود،
19
كه به حالى بعد از حال ديگر تحول خواهيد يافت.
20
چه مىشودشان كه ايمان نمىآورند؟
21
و چون قرآن بر آنها خوانده شود سجده نمىكنند؟
22
بلكه، كافران تكذيب مىكنند.
23
و خدا به آنچه در دل دارند آگاه است.
24
پس آنان را به عذابى دردآور بشارت ده؛
25
مگر آنان كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند كه پاداششان را پايانى نيست.