1
روى را ترش كرد و سر برگردانيد.
2
چون آن نابينا به نزدش آمد.
3
و تو چه دانى، شايد كه او پاكيزه شود،
4
يا پند گيرد و پند تو سودمندش افتد.
5
اما آن كه او توانگر است،
7
و اگر هم پاك نگردد چيزى بر عهده تو نيست.
8
و اما آن كه دواندوان به نزد تو مىآيد،
10
تو از او به ديگرى مىپردازى.
11
آرى، اين قرآن اندرزى است،
12
پس هر كه خواهد از آن پند گيرد.
17
مرگ بر آدمى باد كه چه ناسپاس است.
18
او را از چه آفريده است؟
19
از نطفهاى آفريد و به اندازه پديد آورد.
20
سپس راهش را آسان ساخت.
21
آنگاه بميراندش و در گور كرد.
22
و آنگاه كه خواهد زندهاش سازد.
23
نه، كه هنوز آنچه را به او فرمان داده بود به جاى نياورده است.
24
پس آدمى به طعام خود بنگرد.
25
ما باران را فرو باريديم، باريدنى.
26
و زمين را شكافتيم، شكافتنى.
27
و در آن دانهها رويانيديم،
28
و تاك و سبزيهاى خوردنى،
Sonraki 12 ayet →