Ana SayfaMealler › A.M.Ayati
AM

A.M.Ayati

A.M.Ayati
A.M.Ayati meali ile okumaya başla
Sad 1 / 88
1
صاد. سوگند به قرآن شريف صاحب اندرز.
A.M.Ayati 38:1
2
كه كافران همچنان در سركشى و خلافند.
A.M.Ayati 38:2
3
چه بسا مردمى را كه پيش از آنها به هلاكت رسانيديم. آنان فرياد برمى‌آوردند ولى گريزگاهى نبود.
A.M.Ayati 38:3
4
در شگفت شدند از اينكه بيم‌دهنده‌اى از ميان خودشان برخاست. و كافران گفتند: اين جادوگرى دروغگوست.
A.M.Ayati 38:4
5
آيا همه خدايان را يك خدا گردانيده است؟ و اين چيزى شگفت است.
A.M.Ayati 38:5
6
مهترانشان به راه افتادند و گفتند: برويد و بر پرستش خدايان خويش پايدارى ورزيد كه اين است چيزى كه از شما خواسته شده.
A.M.Ayati 38:6
7
ما در اين آخرين آيين، چنين سخنى نشنيده‌ايم و اين جز دروغ هيچ نيست.
A.M.Ayati 38:7
8
آيا از ميان همه ما وحى بر او نازل شده است؟ بلكه آنها از وحى من در ترديدند، و هنوز عذاب مرا نچشيده‌اند.
A.M.Ayati 38:8
9
يا آنكه خزاين رحمت پروردگار پيروزمند بخشنده‌ات در نزد آنهاست؟
A.M.Ayati 38:9
10
يا فرمانروايى آسمانها و زمين و هر چه ميان آن دوست، از آن آنهاست؟ پس با نردبامهايى خود را به آسمان كشند.
A.M.Ayati 38:10
11
آنجا لشكرى است ناچيز از چند گروه شكست‌خورده به هزيمت رفته.
A.M.Ayati 38:11
12
پيش از آنها قوم نوح و عاد و فرعون، كه مردم را به چهار ميخ مى‌كشيد، پيامبران را تكذيب مى‌كردند.
A.M.Ayati 38:12
13
و نيز قوم ثمود و قوم لوط و مردم اَيكه از آن جماعتها بودند.
A.M.Ayati 38:13
14
از اينان كس نبود مگر آنكه پيامبران را تكذيب كرد، و عقوبت من واجب آمد.
A.M.Ayati 38:14
15
اينان نيز جز بانگى سهمناك انتظارى ندارند، چنان كه آدمى را ديگر بازگشت نباشد.
A.M.Ayati 38:15
16
و گفتند: اى پروردگار ما، نامه اعمال ما را پيش از فرارسيدن روز حساب به دست ما بده.
A.M.Ayati 38:16
17
بر هر چه مى‌گويند صبر كن. و از بنده ما داود قدرتمند، كه همواره به درگاه ما توبه مى‌كرد، يادآور.
A.M.Ayati 38:17
18
ما كوه‌ها را رام كرديم و كوه‌ها هر شامگاه و بامدادان با او تسبيح مى‌كردند.
A.M.Ayati 38:18
19
و پرندگان بر او گرد مى‌آمدند، همه فرمانبر او بودند.
A.M.Ayati 38:19
20
فرمانرواييش را استوارى بخشيديم و او را حكمت و فصاحت در سخن عطا كرديم.
A.M.Ayati 38:20
21
آيا خبر آن مدعيان را شنيده‌اى آنگاه كه از ديوار قصر بالا رفتند؟
A.M.Ayati 38:21
22
بر داود داخل شدند. داود از آنها ترسيد. گفتند: مترس، ما دو مدعى هستيم كه يكى بر ديگرى ستم كرده است. ميان ما به حق داورى كن و پاى از عدالت بيرون منه و ما را به راه راست هدايت كن.
A.M.Ayati 38:22
23
اين برادر من است. او را نَوَد و نُه ميش است و مرا يك ميش. مى‌گويد: آن را هم به من واگذار، و در دعوى بر من غلبه يافته است.
A.M.Ayati 38:23
24
داود گفت: او كه ميش تو را از تو مى‌خواهد تا به ميشهاى خويش بيفزايد بر تو ستم مى‌كند. و بسيارى از شريكان جز كسانى كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند -و اينان نيز اندك هستند- بر يكديگر ستم مى‌كنند. و داود دانست كه او را آزموده‌ايم. پس از پروردگارش آمرزش خواست و به ركوع درافتاد و توبه كرد.
A.M.Ayati 38:24
25
ما اين خطايش را بخشيديم. او را به درگاه ما تقرب است و بازگشتى نيكو.
A.M.Ayati 38:25
26
اى داود، ما تو را خليفه روى زمين گردانيديم. در ميان مردم به حق داورى كن و از پى هواى نفس مرو كه تو را از راه خدا منحرف سازد. آنان كه از راه خدا منحرف شوند، بدان سبب كه روز حساب را از ياد برده‌اند، به عذابى شديد گرفتار مى‌شوند.
A.M.Ayati 38:26
27
ما اين آسمان و زمين و آنچه را كه ميان آنهاست به باطل نيافريده‌ايم. اين گمان كسانى است كه كافر شدند. پس واى بر كافران از آتش.
A.M.Ayati 38:27
28
آيا كسانى را كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند، همانند فسادكنندگان در زمين قرار خواهيم داد؟ يا پرهيزگاران را چون گناهكاران؟
A.M.Ayati 38:28
29
كتابى مبارك است كه آن را بر تو نازل كرده‌ايم، تا در آياتش بينديشند و خردمندان از آن پند گيرند.
A.M.Ayati 38:29
30
سليمان را به داود عطا كرديم. چه بنده نيكويى بود و روى به خدا داشت.
A.M.Ayati 38:30